Oekaze is een van oorsprong Russische term wat tegenwoordig zoveel betekent als een bevel van hoger hand dat moet worden opgevolgd. Onder deze titel verscheen in 2011 een vierluik bij uitgeverij Saga waarin de spionagewereld centraal staat.
Luc Brahy die in 1964 in Frankrijk werd geboren is één van de twee schrijvers van de reeks. Hij werkte als illustrator in de reclamewereld en de wereld van de uitgeverijen. Uiteindelijk maakte hij de overstap naar de wereld van de strips. Het eerste verhaal dat hij tekende was 'Zoltan', naar een scenario van Frank Giroud. Het werd in 1993 uitgegeven. Onder het pseudoniem Dust schreef en tekende hij het verhaal 'Ynfinis'. In 2003 werkte hij samen met Eric Corbeyran. Bij uitgeverij Dargaud verscheen hun serie 'Imago Mundi', gevolgd door 'Climax'. In 2008 verzorgde hij het tekenwerk van het eerste album van de reeks 'De Blauwe Verten', wederom met een scenario van Frank Giroud. Het is de bedoeling dat deze serie over de luchtvaart uit negen delen gaat bestaan. Dat hij veel samenwerkt met Giroud blijkt ook wel uit het feit dat hij een deel van de reeks 'Levenslijnen' heeft getekend.
De tweede schrijver is de in 1962 in Marseille geboren Eric Stoffel. Na zijn studie Natuurkunde, bewoog hij zich in de vroege jaren 80 in de muziek- en filmwereld. Begin jaren 90 komt hij, na verschillende beroepen in het bedrijfsleven en informatietechnologie, terecht in de wereld van de strips. Samen met Olivier Thomas maakt hij de heroïsche fantasy reeks 'Arvandor'. Door deze samenwerking leert hij Thomas Allart kennen. Samen maken ze de serie 'Pandora'. In de jaren die volgen werkt hij ook met anderen samen en een constante productie is het gevolg. Zo schreef hij onder meer een miniserie over een held van Troje, in samenwerking met Michel Espinosa.
En hiermee is meteen de naam gevallen van de tekenaar van de serie Oekaze. Michel Espinosa was al jong verslingerd aan onder meer Kuifje en Vaillant. Hij werkte als als grafisch ontwerper voor diverse merken. Zoals al aangehaald leidde zijn ontmoeting met Eric Stoffel tot een tweetal korte verhalen. De serie Oekaze is het eerste werk dat van Michel Espinosa is verschenen. Inmiddels werkt hij aan een tweede reeks met de titel 'Traffic'.

13 februari 2001. Boven een diamantmijn in Oost-Siberië vliegt een helikopter door de donkere lucht. Ver beneden het vliegtuig rijdt een trein met grote snelheid over een besneeuwd spoor. Dan komt er vanuit de helikopter een bevel. Op de grond wordt het bevel omgezet in daden. Een groep gewapende personen op sneeuwscooters achtervolgen de trein. Met een harde klap vliegt de locomotief van het spoor af. De overval neemt maar weinig tijd in beslag en de overvallers verdwijnen met hun buit.
03 februari 2008. Langley, het hoofdkantoor van de CIA. Sirwood Galver zit nog vier weken van zijn pensionering af. Samen met Bob Sprigg neemt hij alvast een voorschotje op de mooie tijden die gaan komen. Zijn toegewijde secretaresse Mildred komt ook het kantoor binnen. Het drietal is ontspannen. Maar ontvangt Sirwood een bericht. Een agent van de CIA in Tsjetsjenië wordt vermist. Zijn codenaam is In-Face. Zijn echte naam Peter Tasker. En de drie mensen die zojuist nog ontspannen waren handelen met grote snelheid. Die dag is er een vergadering met een select gezelschap. Onder meer Callox, een veteraan van de CIA, neemt er aan deel. Want de verdwijning van Tasker, een zeer ervaren agent, brengt operatie Zwarte Storm in de problemen. Peter Tasker was al drie jaar geïnfiltreerd in de Russische maffia. Deze operatie werd in het leven geroepen om de controle over Russische oliemaatschappijen over te nemen. En de operatie naderde zijn laatste fase. Om verdere informatie te verkrijgen over de verdwijning van Tasker zal Sirwoord contact opnemen met zijn tegenpool bij de FSB (de geheime dienst van Rusland), Burggentov. Want ook de FSB heeft belang bij de operatie. De infiltratie in het maffianetwerk heeft plaatsgehad met medeweten van de FSB. Ook de Russische staat wil niet dat de grote oliebelangen in de handen vallen van de maffia. De Russische operatie, die als codenaam Permafrost heeft, is gelijktijdig begonnen met de Amerikaanse. En omdat na verloop van tijd duidelijk werd dat beide inlichtingendiensten hetzelfde doel hadden, werden de krachten gebundeld. De volgende dag zoekt Sirwood via zijn beveiligde GSM contact met Burggentov. De twee mannen zijn elkaar in het verleden wel vaker tegengekomen. De eerste maal was in 1992 in Colombia, toen beiden nog actieve veldagenten waren. Terwijl Sirwood met zijn tegenpool praat neemt hij de lift naar de parkeergarage van Langley. Vreemd genoeg valt op een gegeven moment de verbinding weg. Sirwood stapt uit de lift de parkeergarage in. En dan volgt een geweldige explosie. In het hoofdkantoor van de CIA is een aanslag gepleegd. De inlichtingendienst heeft er een onbekende en gevaarlijke vijand bij.

Het album 'Zwarte storm' (Tempête noire) is het openingsdeel van de serie Oekaze. En meteen is het verhaal goed onderweg. Oekaze is een snelle spionagethriller die zich op meerdere plaatsen en tijden afspeelt. Meermaals is er een terugblik naar het verleden waarmee de personages meer inhoud krijgen. Het verhaal is uitstekend en heeft veel actie en spanning in zich, zonder dat het onrealistisch wordt. Wat dat betreft hebben Brahy en Stoffel een uitstekend evenwicht gevonden. In dit deel worden de voornaamste hoofdpersonen voorgesteld en zijn er zeker momenten in het verhaal ingebouwd waar je als lezer een overzicht krijgt van alle gebeurtenissen die zich afspelen. Het debuut van Michel Espinosa mag geslaagd worden genoemd. Zijn tekenstijl heeft vaart en hij kan de actie zeer goed in beeld brengen. Gelukkig verschijnen de andere delen snel achter elkaar.

Na de verdwijning van agent Peter Tasker en de aanslag op de hoge CIA functionaris Sirweed Galver in de parkeergarage op Langley is de Amerikaanse veiligheidsdienst in de hoogste staat van paraatheid. De verdwijning van Tasker is voor Sirweed ook om persoonlijke redenen belangrijk, hij heeft samen met deze agent in het verleden veldwerk gedaan. Het was tijdens een missie in Colombia samen met Tasker dat hij in contact kwam met Burggentov. Deze Rus is nu een hoge functionaris binnen de FSB. Sirweed en Burggentov waren op de hoogte van de missie van Tasker in Rusland. Voorkomen dat de olievoorzieningen in handen van de Russische maffia zou zijn. Het Amerikaanse deel van deze missie heeft de codenaam 'Zwarte Storm', de Russische tegenhanger 'Permafrost'. De poging om Sirweed uit te schakelen blijft echter niet beperkt tot die ene keer en hij vermoed dan ook dat er van binnen uit de CIA opdracht is gegeven om hem uit te schakelen. Een van de weinige waar hij nog vertrouwen in heeft, zijn secretaresse Mildred, probeert Sirweed zoveel mogelijk van informatie te voorzien. Een ander in wie hij vertrouwen heeft is Michael Callox, een andere agent met wie hij in Colombia heeft samengewerkt. Callox wil buiten alle CIA protocollen met Sirweed afspreken. Mogelijk heeft hij iets in de oude dossiers gevonden. Ze spreken af in een nachtclub waar Callox wordt gedood door een vrouwelijke huurmoordenaar genaamd Kovak. Terwijl Sirweed probeert te achterhalen wie het op hem heeft gemunt en waarom, vindt in Rusland een bijzondere operatie plaats. Een grote groep maffioso wordt met een chirurgische precisie geëlimineerd. Iets wat in Langley niet onopgemerkt blijft. De leidng over deze operatie is in handen van Yelena Petrovna, die een relatie heeft met de secretaresse van Burggentov, Eva. Sirweed niemand vertrouwt, ook zijn baas Mike Strand niet. Nadat Sirweed in de dossiers van Strand heeft gesnuffeld, wordt hij op non-actief gesteld. Bob Sprigg neemt zijn werkzaamheden over. Maar dit weerhoudt Sirweed er niet van om zijn onderzoek voort te zetten, maar Kovak ligt ook op de loer.


In het tweede deel van deze serie zijn hier en daar al wat verbanden te onderscheiden. Langzaam begint er zich een plot op de achtergrond af te tekenen. Maar denk niet dat dit tweede deel al veel verraad. Dat er mensen zijn die op de achtergrond aan de touwtjes trekken is wel duidelijk. Maar wie zijn dit en wat is nu het echte doel? Is het wel Burggentov die de FSB onder controle heeft? Of heeft Yelena Petrovna een volledig andere agenda? Zeker gelet op haar activiteiten met de diamanten. Ook binnen de CIA is nog lang niet duidelijk wie zuiver spel speelt en wie er eigen bedoelingen op na houden. En waarom moet Sirweed worden gedood? Hoewel er nog veel vragen te beantwoorden zijn en je af en toe even terug moet in het verhaal om na te gaan wie een bepaald personage ook al weer was, is het verhaal 'Collateraal verraad' (Trahison collatérale) een prima vervolg. Actie wordt afgewisseld met meer rustige delen. Het scenario is meer dan boeiend en tot nu toe een prima thiller. Ook het visuele deel is goed. Vooral de operatie die in Rusland wordt uitgevoerd is door Espinosa zeer goed in beeld gebracht. Het volgende deel zal meer antwoorden geven want Sirweed gaat nu over tot de aanval.

Na de recente aanslag waarbij ook zijn dochters betrokken werden, heeft Sirweed zijn gezin over laten brengen naar zijn ranch in Iowa. De veiligheidsdienst waakt over de gezinsleden terwijl Sirweed op zoek gaat naar antwoorden en naar een reactie. Binnen de CIA is inmiddels duidelijkheid over het lot van de verdwenen agent Pete Tasker. De CIA agent was door Burggentov bij een maffiabaas ontmaskerd als een agent van de Amerikaanse inlichtingendienst. Het bewijs van de dood van Tasker, codenaam In-Face, wordt gevormd door een film die in het bezit is gekomen van de CIA. Mike Strand en Bob Sprigg kijken geschokt naar de film. Maar hoe geschokt is Mike Strand eigenlijk? Voor zijn dood overhoorde Tasker Burggentov zeggen de hoge CIA man deuren voor hem zal openen. Is Mike Strand een verrader? Ondertussen zit Sirweed niet stil. Hij heeft de Rus Toltagoff in handen gekregen. De Rus denkt in handen te zijn van de CIA maar in werkelijkheid wordt hij ondervraagd door vertrouwelingen van Sirweed. De op non-actief gestelde CIA medewerker is ervan overtuigd dat Toltagoff samen met Burggentov een klotestreek beraamt. Ook denkt Sirweed dat zij communiceren door gecodeerde boodschappen. Een schaakboek vormt de grondslag voor de code. Maar de aanslagen houden niet op. Ook Mildred wordt een direct doelwit. En een aanval op de ranch doet het gezin van Sirweed in handen van zijn vijanden vallen. Koortsachtig bereidt hij een reddingsactie voor, maar iemand is hem voor geweest. Hij vindt zijn dochters terug maar hun ontvoerders zijn allen gedood. Maar ook Yelena Petrovna ondervindt problemen. Burggentov heeft haar vriendin Eva gemarteld om te achterhalen wat zij aan Yelena heeft doorgegeven. Het spel wordt iets duidelijker, maar wie staat aan welke kant. Sirweed heeft zijn gezin naar een veiliger oord gebracht, buiten de Verenigde Staten. Ook Mildred, die kort daarvoor met Bob Sprigg over de situatie gesproken heeft, moet op haar hoede zijn. Bob Sprigg heeft haar gevraagd om Sirweed alle steun te geven en weet nu van de verdenking tegen Mike Strand, maar hoe oprecht is zijn aanbod? Dat iedereen die in het kamp van Sirweed thuishoort gevaar loopt zolang de Russische moordenaar Yogoloff op vrije voeten is, is duidelijk. Het is de hoogste tijd voor een tegenzet. En Sirweed denkt te weten waar hij een bondgenoot vandaan moet halen. Hij vertrekt naar Rusland. Want Yelena en hij hebben een gezamenlijke tegenstander. Ligt een nieuw verbond van wapenbroeders in de maak? Wie kan hij vertrouwen?

In het deel 'Wapenbroeders' (Frères ennemis) beginnen de contouren van de dreiging vorm te krijgen. Althans voor een deel. Duidelijk is wel dat de scheidslijn tussen goed en kwaad niet loopt tussen de verschillende spionagediensten. In ieder kamp zit wel een goede en een persoon die wat minder goede bedoelingen heeft. Dat Burggentov deel is aan de samenzwering lijkt wel duidelijk, maar wie is zijn tegenhanger binnen de CIA? Strand? Of toch Bob Sprigg? De rol van Yelena Petrovna is nog niet helemaal duidelijk maar voorlopig vindt Sirweed haar aan zijn zijde. Hoe alles nu echt zit zal in het laatste deel worden onthuld want dat er nog veel onbesproken is wordt duidelijk geïllustreerd door de laatste afbeelding in dit deel. Opnieuw veel actie en spanning, tot nu toe is het een prima thrillerreeks.

Het besluit was genomen om Sirweed naar een veiliger locatie te brengen. Maar op het vliegveld gebeurde het onmogelijke. De CIA man stapte als eerste aan boord van het vliegtuig en voor de ogen van onder meer Mildred en de trouwe kompaan Wilkinson worden er schoten afgevuurd op Sirweed. Schoten die niet anders dan dodelijk kunnen zijn. Schoten die gelost moeten zijn door de Russische moordenaar Yogoloff die dan toch zijn doelwit te pakken heeft gekregen. Voordat iemand adequaat kan reageren, stijgt het vliegtuig met de moordenaar en zijn slachtoffer op. De omstanders verbouwereerd en boos achterlatend, Mildred in groot verdriet. Vijf dagen later in het Johnstown Historic hotel ten zuiden van Pittsburgh. Mike Strand en Yelena Petrovna gaan die dag de samenwerking tussen de beide inlichtingendiensten met goed gevolg besluiten. Het einde van de operatie zwarte storm is in zicht. De olie uit Siberië zal aan de Amerikanen worden overgedragen waarvoor de Russen een aanzienlijk geldbedrag zullen ontvangen. De maffia is uitgeschakeld. Maar het spel is nog lang niet voorbij. Op een wel gekozen moment overlegd Strand met Burggentov dan lijkt alles zich zoals afgesproken te voltrekken. Echter Strand en Burggentov zijn niet de enige die nog aan zet zijn. Ook Sirweed is nog in het spel. Dood is hij niet. De man die hem eerder onder vuur nam was niemand anders dan de dood gewaande agent Pete Tasker. Hij fingeerde de dood van Sirweed zodat deze vrijheid van handelen had. De ervaren CIA man had eerder zijn eigen dood in Tsjetsjenië in scène gezet. Het was daar dat hij de samenzwering op het spoor kwam. Een samenzwering waarbij de dood van Sirweed, zijn oude strijdmakker, noodzakelijk was. Nu de twee mannen herenigd zijn kunnen zij hun eigen zetten doen in dit dodelijke schaakspel en Sirweed weet wie hij kan benaderen om hem hierbij te helpen. Het spel gaat zijn laatste fase in. Maar is het wel helemaal duidelijk waar de schaakstukken staan?


Met het verhaal 'De lange rokade' (Le grand roque) wordt de serie Oekaze besloten. En het einde mag er zijn. Het wil nog wel eens gebeuren dat een serie, waarbij vooraf bekend is uit hoeveel delen het verhaal zal gaan bestaan, sterk begint maar waarbij het einde enigszins teleurstellend is. Dat is bij de serie Oekaze gelukkig niet het geval. Tot het einde toe weten de makers met het verhaal te boeien en de aandacht vast te houden. Alle verhaallijnen komen uiteindelijk samen waarbij er op het einde als nog een twist is zodat je niet na het eerste deel van het verhaal al precies de hele toedracht begrijpt. Goed gemaakte serie! Hopelijk slaan de makers in de toekomst nogmaals de handen ineen want dit smaakt naar meer.