In 2009 verscheen het eerste deel van de serie 'De geheime dagboeken van het Vaticaan' (Les carnets secrets du Vatican). In deze serie staan drie jonge vrouwen centraal. Ze worden geconfronteerd met gebeurtenissen die hun oorsprong vinden in zowel de Bijbel, als de geschiedenis. Als schrijver van de serie staat de naam Novy vermeldt. Er is geen vaste tekenaar, ieder deel wordt door iemand anders geillustreerd.
Novy is een pseudoniem van Hervé Loiselet. Hij werd geboren in Duitsland maar bracht een groot deel van zijn leven door in Frankrijk. Hij studeerde rechten en geschiedenis Loiselet kwam terecht in de reclamewereld. Hij begon ook een eigen bedrijf, Halloween Concept, dat games, romans en gespecialiseerde tijdschriften op de markt brengt. Loiselet is een duizendpoot met een groot aantal passies, waaronder muziek.
De tekenaar van het eerste album heet Augustin Popescu. Nu is er over deze tekenaar eigenlijk niet zoveel te vinden. Ook niet over de tekenaar van het tweede deel, namelijk Dan Popescu. Voor zover ik weet zijn dit twee broers uit Roemenië. Dan Popescu tekende ook al de serie 'Drakenbloed'.

Het verhaal opent met beelden uit de tweede wereldoorlog en de moord op ene Vassili.
Deze moord blijft in de media niet onopgemerkt. Nunzie Sabini werkt voor het persbureau van het Vaticaan. Ze werkt veel samen met de Chinees Zhenbang. Ze wordt geattendeerd op een bericht op Internet over de dood van Vassili. Met deze informatie bezoekt ze 's avonds haar oom Federico, die een geestelijke is in Rome. Omdat haar oom haar een verhaal had verteld over deze Vassili Ilyich heeft het bericht haar aandacht getrokken. Volgens haar oom hing er een groot mysterie om deze Vassili.
Haar oom vraagt de volgende dag toestemming om naar Rusland te mogen reizen, naar de regio Irkoetsk. Samen met vader Wenceslas wil hij de nabestaanden spreken en samen met hen bidden voor Vassili. Beide mannen kennen hem uit de oorlog. Op verzoek van Federico voegt ook Nunzie zich bij het gezelschap. Tijdens de voorbespreking meldt ook Zhenbang zich als vrijwilliger. En zo vertrekken de vier naar Rusland. Al snel wordt duidelijk dat een inslag in 1908, de catastrofe van Toengoeska genoemd, een belangrijke rol speelt bij de beweegredenen van beide geestelijken.
Maar zonder dat ze het bij aanvang van het avontuur beseft speelt ook Nunzie een belangrijke rol. Het verhaal wordt nog gevaarlijker als ook leden van de voormalige NVKD (voormalige Russische geheime dienst en voorloper van de KGB en FSB) interesse stellen in de expeditie. Hun interesse heeft verstrekkende gevolgen voor sommige deelnemers. Vooral wanneer blijkt dat sommige leden van een bepaalde stam mutaties hebben opgelopen door de ontploffing en Nunzie zich in hun gezelschap bevindt.

Het eerste deel van de serie draagt als titel 'De val van de hemel' (Tombée du ciel). Zeker in het begin van het verhaal heb je als lezer veel vragen en krijg je niet veel informatie waardoor je direct een beeld hebt van de onderlinge verbanden. Niemand laat het achterste van zijn tong zien. Welke rol spelen leden van het Vaticaan? Waarom zijn voormalige leden van de Russische geheime dienst opjaagt naar de leden van de stam van Vassili? Wat is precies de rol van Nunzie? Duidelijk is wel dat een aantal mensen zo hun eigen agenda er op na houden. Agenda's die danig in de war worden geschopt. Na het lezen van dit verhaal ging er eerlijk gezegd van uit dat er in het volgende deel nog wel een rol weggelegd zou zijn voor Nunzie. Maar dat was niet het geval. De delen die in deze serie verschijnen kunnen onafhankelijk van elkaar gelezen worden. Het tweede deel kent een ander hoofdpersonage en verscheen in 2010.
Over het eerste deel nog een aanvulling. De inslag die in 1908 in Rusland heeft plaatsgevonden is authentiek. Deze vond plaats op 30 juni 1908 in Toengoeska in Siberië. Hoewel er nog wel veel speculatie over is, is de meest geaccepteerde uitleg dat het een meteoriet was die op circa 8 kilometer boven het aardoppervlak ontplofte. Maar er doen (natuurlijk) ook alternatieve verklaringen de ronde.

In Pamplona vindt iedere ochtend tussen 07 en 14 juli het Fiesta de San Fermin plaats. Een van de deelnemers is een jonge vrouw genaamd Garoa Aristeguy. Maar sinds enige tijd is Garoa politieagente en haar deelname aan het feest is niet iets wat haar baas kan waarderen. Er is dan ook werk aan de winkel voor de jonge politieagente. Ze wordt naar het museum in Navarra gestuurd. Er is een inbraak geweest in het bureau van de conservator en deze inbraak is niet goed afgelopen. Bij haar aankomst maakt Garoa kennis met de conservator. Deze laatste is in het gezelschap van een geestelijke. Deze blijkt een collega van de conservator te zijn en het hoofd van de archieven van de Santa Maria kathedraal. Uit het kantoor van de conservator zijn twee oude kruiken gestolen. Toch doet de man er wat lichtjes over tegenover Garoa, die dan al vermoedt dat er meer aan de hand is. Dat de inbraak een bijzonder slecht vervolg kende kwam doordat de daders bij hun vlucht een aantal omstanders hebben aangereden. Gevolg twee doden en verschillende gewonden. Garoa wil de conservator nog nader aan de tand voelen maar besluit eerst met de geestelijke te gaan praten. Maar ze is echter te laat, de man wordt dood aangetroffen. Aangeslagen vertelt de conservator later op de dag aan Garoa wat er echt is voorgevallen. Ze zitten in het restaurant Banu Qasi. Een aantal jongeren hebben een archeologische vondst gedaan in een grot. In de kruiken zaten bijzondere rollen, vergelijkbaar met de dode zee rollen. Een van de rollen was in een taal die de conservator niet kon lezen, namelijk in het Armeens. Samen met het hoofd van de archieven bestudeerde hij de rollen. Omdat de conservator niet zeker was van zijn zaak heeft hij iemand anders geraadpleegd, ene Uxo Braga. Deze laatste is een expert in het West-Gotische tijdperk en in die overgangsperiode waarin de Saracenen oprukten en zich terugtrokken. Op een van de rollen zat het zegel van Karel de Grote, vandaar het bericht. Garoa reageert als door een bij gestoken wanneer ze hoort wat hij gedaan heeft en sleept de man mee het restaurant uit. Maar wanneer ze in de straten lopen worden ze door twee gemaskerde mannen beschoten en de conservator is dodelijk gewond. Hoewel de eerste sporen lijken te wijzen op betrokkenheid van de ETA, ontkent deze groepering alle betrokkenheid. De conservator had nog wel een aanwijzing gegeven voor hij stierf en omdat het onderzoek een wel heel bijzondere kant opgaat, roept de baas van Garoa bijzondere hulp in.

De reeks wordt vervolgd met het album 'De Sint-Jakobsweg' (Sur la route de Saint Jacques). Het is de slag van Roncevaux van 15 augustus 778 die ditmaal de historische gebeurtenis is die de aanleiding is van het avontuur. De titel van het album verwijst naar Jakobus de Meerdere, een discipel en apostel van Jezus Christus. Volgens een legende was zijn graf ontdekt in de buurt van Santiago de Compostella. Daarnaast speelt hij een rol bij een veldslag uit 859 tegen de Moren (of Saracenen). Wederom volgens een legende bood hij hulp aan de koning die tegen de Moren in Spanje vocht. In Spanje wordt Sint Jakobus ook wel aangeduid als Santiago. Er is zelfs een militaire ridderorde naar hem vernoemd die in 1170 werd gesticht. Dit is de Orde van Sint-Jacob van het zwaard.
De Slag van de Roncesvaux-Pas vond zoals gezegd plaats in 778. Op deze slag is het legendarische Roelandslied gebaseerd. De Karolingische leider Roland werd tijdens deze slag gedood door Baskische strijders. Toen Karel de Grote vernam wat er zich afspeelde keerde hij terug om hulp te bieden. Maar de slag was toen al geleverd.
Het zijn deze ingrediënten die Novy in het verhaal heeft gegoten. Maar dit gebeurd op een manier waarbij je nog al eens de draad van het verhaal een beetje kwijtraakt. Er is werkelijk een stortvloed aan informatie in het verhaal verwerkt. Wat het belang is van de kruiken en de inhoud hiervan wordt op het einde duidelijk gemaakt. Het moordonderzoek krijgt echter veel minder aandacht in het scenario. Over de tekeningen van Dan Popescu kan ik vermelden dat hij op zich goed werk levert, maar bij de uitbeelding van Garoa kan je wel je wenkbrauwen enigszins fronsen. De jonge politieagente wordt wel heel wulps neergezet. Nu is dit op zichzelf geen punt, maar wanneer je samen met een speciale eenheid de woning van vermoedelijke moordenaars bestormt, lijkt het mij toch wel handig dat je dit niet in je zomerjurkje doet. Over het geheel is het tweede deel minder dan het eerste uit deze serie. Wellicht dat er revanche volgt.