
Het lijkt er op dat de rust is wedergekeerd in Yorkshire. Het beest dat verantwoordelijk is voor de vele doden is gedood
in een vuurgevecht met de legereenheid die aan de spoorweg was toegewezen. Charles Darwin is bij de resten van het dier
geroepen om te vertellen met wat voor soort dier men van doen heeft gehad. Hoewel het kadaver door een explosie en vuur
deerlijk is verminkt en dit de identificatie niet makkelijker maakt, is wel duidelijk dat het geen allerdaags dier is
geweest. In de kranten van die dagen verschijnen sensationele berichten. Bij de aanleg van de spoorweg was door de arbeiders
het werk neergelegd. Het was immers te gevaarlijk om in de bossen te werken terwijl er een moordlustig beest rondliep die
al een aantal werkers op gruwelijke wijze had gedood. Maar het bericht dat het beest gedood is moet de arbeiders weer over
de streep trekken om het werk te hervatten. Nu voelen zij zich nog steeds niet echt veilig, maar de dreiging van een
ontslag op staande voet wanneer er geweigerd wordt om het werk te hervatten, doet hen besluiten weer met de aanleg een
aanvang te nemen. Ook de voorman van de arbeiders MacGuire heeft zo zijn vraagtekens. Echter de bemiddelaar van Dickson
snoert hem de mond. Ondertussen is Charles Darwin in het gezelschap van een groep soldaten op zoek naar sporen van het
dier. En hoewel het dier een grote omvang had vinden zij geen sporen.

Wel ontmoeten zij de groep mensen die in het bos woont en de oude traditie van de Kelten in ere wil herstellen. Hun leider,
Caddel Afferson, waarschuwt dat er gevolgen zijn wanneer men doorgaat met het vernietigen van het bos. Die avond rijdt
Darwin in het gezelschap van Suzanne Dickson naar haar ouderlijk huis. In het gezelschap van Sir Howard en zijn dochter
nuttigt Darwin een pittige maaltijd. Wat zij nog niet weten is dat er een nieuw slachtoffer is. Een jong meisje is
aangevallen en gedood. Haar lichaam is gruwelijk verminkt. Omdat het beest dood zou zijn wijst de bevolking nu de
beschuldigende vinger naar de groep die de oude Keltische traditie aanhangt. Alleen ingrijpen door een legereenheid
voorkomt dat twee van hen gedood worden. Terwijl deze gebeurtenissen plaats vinden bezoekt Charles Darwin in het gezelschap
van Suzanne Dickson een vriendin van de jonge vrouw. Suzanne is geïnspireerd geraakt door het feministische congres dat
zij in Amerika heeft bijgewoond en wil eenzelfde congres in Engeland doen slagen. In de woning van de vriendin van Suzanne
wordt ook onderwijs gegeven aan jonge vrouwen die hier tot nu toe van verstoken waren. De verbazing van Darwin is groot
wanneer hij in een van deze vrouwen de prostituee herkent die hij bezocht heeft. En de herkenning is wederzijds. Een
ongemakkelijk moment voor de geleerde. Maar dan volgt het bericht van de nieuwe slachtoffer. Is het beest wel dood?
Met het verhaal 'Een beest sterft' (La mort d'une bête) worden de avonturen van Darwin voortgezet. En wat ik bij het
eerste deel opmerkte blijft recht overeind. Het is een bijzonder originele serie. Ook ditmaal is het een boeiende vertelling.
Sylvain Runberg schildert een geweldig beeld van het Engeland tijdens de Victoriaanse tijd. En wereld op de rand van
wetenschappelijke feiten en oud bijgeloof. In combinatie met het mooie tekenwerk van Ocaña ontstaat er een heel
aparte sfeer in het verhaal. Net als in het eerste deel lijkt er aan de oppervlakte in eerste instantie niet zoveel aan
de hand maar naarmate het verhaal vordert nemen de surrealistische toevoegingen toe. Van alle personages wordt die van
Charles Darwin het meeste uitgewerkt, maar Suzanne Dickson wordt verder uitgediept evenals de prostituee. Maar Darwin is
toch echt het centrale karakter en ook bij hem is niet alles wat het op het oog schijnt te zijn. Zoals al opgemerkt is
ook het tekenwerk van Ocaña belangrijk voor de sfeer. Zijn spel met schaduwen, een gelaatsuitdrukking, het is
allemaal even goed.
