Hermann begint in 1966 Bernard Prince te tekenen naar een scenario van Greg. De verhalen verschijnen in het weekblad Kuifje.
De echte naam van Greg was Michel Regnier (1931-1999). Hij heeft vooral naam gemaakt als schrijver van stripscenario's. Zijn productie was enorm. Vaak werkte hij aan meerdere series tegelijk, vandaar ook het gebruik van pseudoniemen. Naast Bernard Prince zijn onder meer Comanche, Bruno Brazil en Luc Orient van zijn hand.
Hermann, eigenlijk Hermann Huppen, werd geboren in 1938 in Bévercé in de provincie Luik. Nadat de familie is verhuisd naar Brussel, neemt hij tekenlessen. Hij leert voor meubelmaker, maar vertrekt op zijn 17de naar Canada. Na zijn terugkomst debuteert hij in 1964 in het blad Robbedoes. Hermann tekent onder meer ook Comanche, Jugurtha en Jeremiah. Voor deze laatste schrijft hij ook scenario's.

De serie Bernard Prince is een realistisch getekende stripreeks die in de jaren 60 en 70 werd gemaakt door Greg en Hermann. Hoofdpersoon is de oud-medewerker van Interpol, Bernard Prince. Nu leeft hij het bestaan van een vrijbuiter, maar wel één met verantwoordelijkheidsgevoel. In zijn avonturen wordt hij bijgestaan door de doorgewinterde Barney Jordan en de jonge Djinn. Voor Djinn heeft Bernard Prince de zorg op zich genomen. Het drietal beleeft hun avonturen zeilend door de wereld op de mooie boot Cormoran. Het eerste album verschijnt pas in 1969 en bevat verhalen die in 1967 in het blad Kuifje waren verschenen.

Het eerste album uit de serie Bernard Price verscheen in 1969 met als titel 'Generaal satan' (Le général Satan). Naast het titel verhaal bevatte dit album nog een tweede verhaal getiteld 'De piraten van Lokanga'. Beide verhalen waren in 1967 in het stripblad Kuifje verschenen.

De piraten van Lokanga
Bernard Prince en Djinn dwalen door de straten van Lombasil, de hoofdstad en belangrijkste haven stad van de republiek Lokanga. Het land ligt aan de Afrikaanse kust en Bernard is onderweg naar zijn opdrachtgever. Hij heeft een afspraak in een bar genaamd Stardust. De twee arriveren net op het moment dat een zeeman de bar wordt uitgegooid. De zeeman, die Jordan heet, heeft het aan de stok met ene Bronzen en zijn helper Palos. En het duurt niet lang voordat ook Bernard ruzie krijgt met de opdringerige Bronzen. Maar Jordan komt hem te hulp. Het is het begin van een lange samenwerking. In de bar ontmoet Bernard zijn opdrachtgever. Het is de dame Burma Diego. Zij wil de boot van Bernard huren om lading op te halen die nog aan boord zit van een vliegtuig dat een stuk verderop in de jungle is neergestort. Vanaf een afstandje volgt Bronzen de ontwikkelingen. Met mevrouw Diego aan boord vaart de Cormoran de rivier op. Maar Bronzen volgt hen op een afstandje met zijn eigen boot. Na enig zoeken komen ze aan bij het vliegtuig. Burma Diego eist op dat moment dat zij de beschikking krijgt over alle wapens aan boord. Pas dan ontmoeten ze de piloot Dietrich en kan de lading vanuit het vliegtuig aan boord van de Cormoran worden gebracht. Maar terwijl ze bezig zijn om de lading over te brengen worden ze gezien door een verspieder van de Wadongo stam. Dat betekent problemen! Al snel horen ze het geroffel van de trommels. Maar de eerste die met de Wadongo te maken krijgen zijn Bronzen en zijn helper. Palos gaat er als een haas vandoor en zoekt hulp bij Bernard en zijn gezelschap. Dan vallen de Wadongo aan. Met veel moeite slaan ze de aanval af. Net op dat moment arriveert de politie. Burma Diego blijkt een smokkelaarster te zijn en zij wordt samen met Dietrich in de boeien geslagen. Ook Bronzen is gevangen genomen. En zo varen de drie weer terug met hun schip de Cormoran.

Generaal satan
De Cormoran ligt in een Chinese haven. Jordan gaat op zoek naar Bernard die bij majoor Li de laatste formaliteiten aan het regelen is. Djinn is in Hong Kong achtergebleven. Maar wanneer Jordan het kantoor van majoor Li betreedt, blijken er problemen te zijn. De majoor wil dat de Cormoran voorraden gaat afleveren bij het fort dat de Tijgerbaai bewaakt. Het fort is een belangrijk onderdeel van de kustverdediging. Om zijn wens kracht bij te zetten weigert majoor Li om Bernard de vereiste papieren te geven waardoor hij kan vertrekken. Pas als de voorraden zijn afgeleverd krijgt Bernard de papieren. Maar er is nog een probleem. Een avonturier, een zekere Wang-Ho, wil het fort bezetten om zo de omgeving te kunnen plunderen. Wang-Ho heeft als lugubere bijnaam generaal satan. Onder druk gezet accepteert Bernard de opdracht. Maar wanneer ze nog maar net vertrokken zijn blijkt Djinn toch aan boord van de Cormoran. En de eerste confrontatie met generaal satan is aanstaande. Dankzij een slim plan van Bernard ontkomen ze aan Wang-Ho. Maar deze geeft niet zo gemakkelijk op. Wanneer de drie met de voorraden over land reizen (ze hebben een oude trein gevonden) legt generaal satan een val. Ze lijken te ontkomen maar nieuw gevaar dreigt. Plotseling echter krijgen ze hulp uit een onverwachte hoek. Lotusbloem, een metgezel van Wang-Ho, wil niet dat er een kind wordt gedood. Dus komt ze het drietal te hulp. Uiteindelijk slaagt Bernard Prince er in om generaal satan uit te schakelen en de voorraden bereiken het fort.

Het is duidelijk te zien dat dit album getekend is door Hermann aan het begin van zijn loopbaan. Hoewel in grote lijnen zijn eigen stijl al herkenbaar is, moet deze zich nog volledig ontwikkelen. De verhalen over Bernard Prince hebben voor mij altijd iets avontuurlijk, misschien wel omdat het drietal de wereldzeeën bevaart en in de meest uiteenlopende plaatsen hun avonturen beleven. Opvallend vind ik ook dat Bernard Prince niet voor een of andere organisatie werkt. Hij is een echte vrijbuiter die leeft van vracht tot vracht. Natuurlijk ademen de verhalen de sfeer van de jaren 60 en 70, dit is immers ook het tijdperk waarin ze zijn geschreven en ook afspelen. Toch blijf ik het een leuke serie vinden, die zeker aandacht verdient.

Een mooie dag ergens op de oceaan. De Cormoran dobbert enigszins hulpeloos rond. De motor heeft het begeven. En dus moet er op de reservemotor worden gevaren. Maar dit kan natuurlijk niet te lang en dus zoekt Bernard naarstig naar de dichtstbijzijnde haven. Deze ligt in Coronado, maar het is wel een privé haven. Maar kan dat nooit een probleem zijn, als je maar duidelijk maakt wat je komt doen dan zal hulp zeker niet geweigerd worden. En dus bereiken ze de haven. Hun verbazing is dan ook groot wanneer blijkt dat ze worden opgewacht door een groep gewapende mannen. En dat niet alleen. Ze worden gesommeerd om weer weg te gaan, zonder dat er op reserve onderdelen gewacht kan worden. Nu is dit wel het laatste wat Bernard en Jordan van plan zijn. En dus gaan ze toch aan land waar ze het direct met de bewakers aan de stok krijgen. Maar vanuit het huis boven de haven wordt het gevecht gezien. De eigenaar herkent Bernard en laat naar de haven bellen. De drie zijn toch welkom. Of ze maar naar boven willen komen. Vol van verbazing gaan Bernard, Jordan en Djinn met de lift omhoog om in een luxe ingerichte kamer terecht te komen. Maar hun verbazing bereikt werkelijk grote hoogte wanneer blijkt dat de eigenaar van de haven niemand anders is dan Bronzen (zie het avontuur 'De piraten van Lokanga' uit het vorige album). Bronzen bezweert dat zijn handel ditmaal helemaal legaal is. Hij heeft land opgekocht en is van plan om hier een grote veestapel naar toe te brengen, vlees zal het grote exportproduct gaan worden. Zo op het oog lijkt alles in orde, maar natuurlijk vertrouwt Bernard het nog niet helemaal. En dit wantrouwen lijkt gerechtvaardigd. Plotseling wordt er op ruwe wijze een vastgebonden man binnengebracht door de mannen van Bronzen. De man blijkt Guttierez te heten. Volgens Bronzen is hij een dief, struikrover en bendeleider. Wanneer deze Guttierez naar zijn cel is gebracht zorgt hij er echter voor dat er een boodschap naar zijn mannen wordt gezonden. Ondertussen zijn Bernard en zijn gezelschap gasten van Bronzen en bereiden ze zich voor op een goede nachtrust. Bernard is eigenlijk niet van plan zich met de lokale problemen te gaan bemoeien. Maar die keuze is al voor hem gemaakt. De plaatsvervanger van Guttierez, een zeker El Lobo, laat de drie naar hem toe brengen. Nadat (vooral Jordan) het respect van El Lobo heeft gewonnen met een drinkwedstrijd komt Bernard achter de waarheid. Bronzen heeft de arme boeren gedwongen om de verkooppapieren te tekenen en heeft zo voor een schijntje het land in handen gekregen. Nu wil El Lobo de ranch van Bronzen aanvallen. Maar Bernard heeft een ander plan. Ze moeten bij de gouverneur zien te komen en daar duidelijk maken dat Bronzen door bedrog aan zijn land is gekomen. Dit zal niet eenvoudig zijn want de gouverneur wordt streng bewaakt tegen de buitenwereld. Maar Bernard Prince heeft een uitgekiend plan.

Met 'Storm over Coronado' (Tonnerre sur Coronado) wordt de serie over Bernard Prince vervolgd. En het is een prima vervolg geworden. Wederom komt Bernard Prince op voor de rechten van de verdrukten. Er zit veel actie in het verhaal en ook de nodige humor. Met El Lobo is overigens een prachtig figuur verzonnen door Greg. Het scenario past ook helemaal in de traditie van de avonturier die Bernard Prince is. Het tekenwerk van Hermann heeft al veel meer de trekken zoals je die kent vanuit de Comanche reeks. Het is een plezier om de omzwervingen met de Cormoran over de wereld te volgen.

De Cormoran is vertrokken vanuit Manilla en bereikt na een rustige reis de haven Lao-Todang. Het wordt al avond wanneer er wordt afgemeerd. Bernard Prince gaat van boord om zich te melden bij de havenautoriteiten, Als alles een beetje mee zit kan er morgen begonnen worden met het lossen van de lading. Terwijl Bernard op zoek gaat naar het kantoor van de ambtenaren besluit Barney Jordan om de lokale kroeg eens op te zoeken. Djinn blijft aan boord van de Cormoran. Maar de aankomst van het drietal is gadegeslagen. De bemanning van de Cormoran weet nog niet dat er een val voor hen is opgesteld. Bernard Prince is aangekomen bij het kantoor en vindt de ambtenaar bewusteloos op de grond. De kluis staat open. Vrijwel direct stappen er agenten binnen. Bernard wordt gearresteerd op verdenking van de diefstal. In de kroeg loopt ook Barney in de val en wordt meegenomen door de politie. Maar Djinn lukt het om te ontsnappen. Hij verlaat de Cormoran en vlucht de stad in. En terwijl Bernard en Jordan in de cel worden opgesloten komt Djinn achter de waarheid. De val is opgesteld door Wang-Ho, de beruchte generaal satan waarvan iedereen dacht dat hij dood was (zie het eerste album van Bernard Prince). Ondertussen is aan Bernard en Jordan vertelt dat ze zullen worden overgebracht naar de gevangenis van Suong Bay. Hier moeten zij blijven totdat ze bij de rechter moeten komen. Maar Djinn staat net buiten het raam van de kamer waar Wang-Ho zijn plan uitlegt aan een van zijn mensen. De jongen hoort ook dat zijn twee vrienden overgebracht zullen gaan worden naar de gevangenis. Hang-Wo heeft ook geregeld dat de dossiers van Bernard en Jordan "kwijtraken". Hierdoor zullen zij lange tijd in de gevangenis moeten doorbrengen. Op die manier wil Wang-Ho zijn wraak nemen. Zeker omdat de gevangenis ligt in een gebied van ondoordringbare moerassen. Omdat Djinn weet wat het plan is kan hij maatregelen nemen. Het lukt hem om zich te verbergen onder de vrachtauto waarmee Bernard en Jordan worden vervoerd naar de gevangenis. Ook lukt het hem om contact te krijgen met Bernard en aan zijn vriend te vertellen wat er echt aan de hand is. Nu Bernard en Jordan weten dat de directeur van de gevangenis bij het zaakje betrokken is beseffen ze dat ze moeten vluchten. Maar dit is nu net de bedoeling van Wang-Ho. De gevangenisdirecteur zorgt ervoor dat Bernard en Jordan bij twee andere notoire vluchters worden opgesloten. En samen met deze Cody en Gavalli gaan Bernard en Jordan ervandoor. Al snel sluit Djinn zich bij hen aan. Het vijftal kan maar één kant op, het moeras in. Ze moeten de hel van Soung Bay zien te overwinnen om hun vrijheid te herkrijgen en het onrecht recht te zetten. Een zware tocht wacht de groep.

Ook het derde deel van de serie kan zeer geslaagd worden genoemd. In het album 'De hel van Suong-Bay' (La frontière de l'enfer) keert de beruchte Wang-Ho terug. Centraal staat de overlevingstocht die de vrienden moeten doorstaan. De ontberingen die zij moeten lijden voordat zij hun vrijheid zullen herkrijgen. Deze tocht door de moerassen en dichte jungles is door Hermann op een geweldige manier in beeld gebracht. De bedreigingen voor de mens, hoe klein deze ook mogen lijken, maar toch dodelijk zijn. Ook het scenario is weer zeer goed. Vooral wanneer het vijftal is begonnen aan de dodelijke tocht vind ik dat Greg echt dreef komt. De reeks blijft boeien.

In 1971 verschijnt het album 'Avontuur in Manhattan' (Aventure à Manhattan). Net als het eerste Bernard Prince album, bevat ook dit deel twee verhalen. Het titelverhaal opent het album. Het verhaal zelf was al in de jaren 1968 en 1969 verschenen in het jeugdblad Kuifje. Het tweede verhaal is een stuk korter. Ik weet niet of het al eerder was uitgegeven.

Avontuur in Manhatten
Op een koude ochtend in december komt de Cormoran de haven van New York binnengelopen. Omdat ze niet kunnen afmeren aan de kade voor de kleinere schepen, krijgen ze een ligplaats toegewezen naast een Boslavisch schip. De Cormoran meert af naast de Graf Gustav bij pier 87. Terwijl Bernard Prince en Djinn vertrekken naar het kantoor van de havenautoriteiten blijft Barney aan boord om te wachten op de douane. Maar de bemanning van de Cormoran heeft de aandacht getrokken van mensen aan boord van de Graf Gustav. En nadat de douane weer vertrokken is, komen er twee mannen van het Boslavische schip aan boord van de Cormoran. De twee mannen bekijken Barney van top tot teen. En net op het moment dat hun gedrag de zeebonk begint te vervelen, vragen ze hem om naar de reling van de Graf Gustuv te kijken. En Barney is direct met stomheid geslagen door wat hij ziet. Aan boord van het Boslavische schip staat een man die als twee druppels water lijkt op de zeebonk. Alleen heeft de andere man blond haar. Terwijl dit alles plaats heeft zijn Bernard en Djinn bij de havenautoriteiten en gaan zij naar de klant om het geld voor de vracht te innen. Maar het belooft geen goede dag te worden. De klant van Bernard wordt zojuist door de politie gearresteerd. En dus kunnen ze fluiten naar hun geld. Somber gestemd gaan Bernard en Djinn terug naar de Cormoran waar ondertussen van alles aan de hand is. Barney heeft inmiddels een aanbod gekregen om zich uit te geven voor zijn look-a-like. Een aanbod dat hij met enige minachting naast zich neerlegt. Ook krijgt de stuurman te maken met twee heel nieuwsgierige journalisten, die hem houden voor de opvarende van de Graf Gustuv. Maar omdat Bernard geen geld heeft gekregen voor de tocht, besluit Barney als nog in te gaan op het aanbod. En zo speelt hij de rol van de steenrijke Gerdelsohn. Officieel is hij naar New York gekomen om een lezing te houden, maar de werkelijke reden is dat Gerdelsohn komt onderhandelen over een oliedeal. Maar er zijn kapers op de kust. En die hebben heel wat minder vredelievende plannen dan de twee journalisten. Maar Bernard Prince staat er niet alleen voor. Hij krijgt hulp uit een onverwachte hoek.

De getemde feeks
Bernard Prince krijgt te maken met de super verwaande en verwende Jennifer Moran, de dochter van een bekende miljardair. Gewend als zij is aan het geld denkt zij dat alles in de wereld te koop is zolang je maar met dollars zwaait. Nu kent Bernard toevallig de vader van het meisje. Samen besluiten ze de jongedame eens een lesje te leren.

De twee verhalen vormen samen een prettig te lezen album. Echt een 'feel good' avontuur. Het titelverhaal speelt zich ditmaal niet af in een exotisch oord, maar in het hart van the Big Apple. Ten opzichte van de vorige avonturen gebeurt er niet zo heel veel, er is minder actie. Maar dit is totaal niet storend, sterker nog, het leest zeer prettig en je amuseert je uitstekend met beide verhalen. Greg grijpt zelfs even terug naar het verleden van Bernard Prince als medewerker van Interpol. Leuk album.

De Cormoran ligt afgemeerd in de havenplaats Ahmaralkesj. Terwijl Bernard Prince op zoek gaat naar nieuw werk, maakt Barney van de gelegenheid gebruik om eens in de handelswijk van de stad te gaan kijken. Hoewel de zeeman denkt zijn slag te slaan komt hij er al snel achter dat hij zich door een verkoper behoorlijk in de luren heeft laten liggen. Terwijl hij mokkend door de straten loopt komt Djinn hem opzoeken. Gezamenlijk lopen ze terug naar de Cormoran. Eenmaal aangekomen bij het schip valt Barney bijna om van verbazing. Op het achterdek staat een dromedaris! Naast het woestijndier staat een oude motor met zijspan. Barney is ervan overtuigd dat iemand een grap met hen uithaalt en wil het dier en de motor zo snel mogelijk van het schip verwijderen. Maar terwijl hij daar mee bezig is, verschijnen Bernard en de nieuwe klant op het dek. De spullen blijken toe te behoren aan de nieuwe klant, Fergus MacPherson. Hij maakt deel uit van een internationale hulporganisatie die probeert zoveel mogelijk hulp te bieden aan de slachtoffers van conflicten. Naast de dromedaris en de motor zullen er hulpgoederen aan boord van de Cormoran worden geladen. Dan varen ze twee dagen naar het oosten om de spullen aan land te brengen. De dromedaris en de motor zijn bedoeld voor een tocht door de woestijn. De mokkende Barney ziet het allemaal niet zo scherp zitten, maar ja, werk is werk. Totdat hij hoort wat het werk oplevert, namelijk twaalf dollar. Hoewel hij eerst zowat ontploft gaat hij toch snel akkoord met het werk. en dus vaart de Cormoran naar het oosten, naar de afmeerplaats Oujdozir. Hoewel Barney voor de vorm mokkend blijft doen, komt Djinn al snel achter de waarheid. Barney vindt de dromedaris een leuk dier! Na een aantal dagen varen bereiken ze hun bestemming en beginnen ze de spullen aan land te brengen. MacPherson zal met de motor vooruitgaan om iedereen van de goede bedoelingen te overtuigen. Barney of Bernard zal dan volgen met de dromedaris. Maar de Cormoran wordt in de gaten gehouden. En voor ze het weten worden ze beschoten. Barney slaagt er in de aanvaller te verjagen. Maar MacPherson is geraakt door een schot. En dus moet het hele plan worden herzien. Barney zal nu met de dromedaris vooruit gaan. Wanneer hij het vluchtelingenkamp bereikt heeft zal hij terug komen met mensen om de rest van de goederen over te brengen. Bernard en Djinn blijven met de gewonde MacPherson om de Cormoran. Maar wanneer de gewonde hulpverlener hoort welke kant Barney op gaat waarschuwt hij Bernard. Barney rijdt precies in de handen van de bendeleider Rahad Sadj. Deze zal proberen om de verdovende middelen, die ook bij de goederen zitten en bestemd zijn voor de gewonden, in handen te krijgen. En dus verbergen ze de Cormoran in een inham en gaan Bernard en Djinn met de motor Barney achterna. Ze moeten hem waarschuwen voor het gevaar bij de oase.

Het in 1972 verschenen album 'Brand in de oase' (L'oasis en flammes) is het vijfde deel uit de Bernard Prince serie. De drie vrienden zijn weer terug aan de Afrikaanse kust. De internationale hulpverlening aan slachtoffers van oorlogshandelingen vormt ditmaal de achtergrond van het verhaal. De drie laten weer eens zien dat zij het hart op de goede plaats hebben door feitelijk gratis de goederen naar de plaats van bestemming te brengen. Vooral de houding van Barney spreekt natuurlijk boekdelen. Zijn omgang met de dromedaris vormt in ieder geval een bron van plezier in het verhaal. Maar ook in de jaren 70 wachten de hulpverleners de nodige risico's. Zo ook nu. Een gewetenloze bendeleider wil de hand leggen op de verdovende middelen. Goed en kwaad komen ook nu weer tegenover elkaar te staan. Hoewel het verhaal natuurlijk beïnvloedt is door de tijd waarin het geschreven en getekend is, heeft het niets aan kracht ingeboet. De hulpverlening van MacPherson oogt naar huidige maatstaven natuurlijk wel enigszins knullig om maar eens iets te noemen. Toch leest het verhaal nog steeds prima. Ook nu is het tekenwerk van Hermaan weer ronduit geweldig. Zin in een avontuur in de woestijn? Dit album zal zeker aan de verwachtingen voldoen.

Het is een zwoele zomeravond. De Cormoran nadert langzaam de kust van Tago-Tago, ook wel het eiland van de duizend geuren. Djinn maakt van de aankomst voor hem en Bernard iets speciaals. Maar hij is niet de enige. De twee geloven hun ogen niet wanneer ze Barney naar boven zien komen. Hij is gekleed in een wit galakostuum! Het is al jaren geleden dat Barney op het eiland was, maar hij heeft er goede herinneringen aan. De Cormoran ligt nog maar net vast of Barney is al aan de wal. Op naar De Brandende Orchidee, de chicste bar op het hele eiland. Alles lijkt rustig maar zodra hij de bar bereikt vliegt er een zeeman door de ruit heen. Het blijkt een matroos te zijn van de US Navy, het schip Evanston ligt ook in de haven. Maar wijs geworden door de jaren besluit Barney zich niet met de vechtpartij te gaan bemoeien. Althans dat is hij van plan. Maar zodra hij een bekende stem hoort keert hij op zijn schreden terug en gaat de bar binnen. En jawel, daar binnen is een oude bekende aan het vechten met een groep matrozen van de US Navy. Het is El Lobo (zie het album 'Storm over Coronado'). Nu kan Barney natuurlijk niet meer terug en hij neemt deel aan de vechtpartij. Het verschijnen van de militaire politie zorgt ervoor dat de vechtjassen de bar verlaten en op slinkse wijze aan boord van de Cormoran komen. De volgende ochtend zorgt Bernard ervoor dat de problemen worden gesust. El Lobo is niet op vakantie op Tago-Tago. Tijdens een pokerspel in Coronado heeft hij een eigendomsbewijs gewonnen. Het eigendom is een parelvisserij en omdat El Lobo een oude vriend is, besluiten ze hem er naar toe te brengen. Maar er zijn ook nog wat problemen die El Lobo wel aan Barney vertelt, maar wijselijk verzwijgt voor Bernard. Maar zodra ze het eiland naderen waar de parelvisserij is, worden ze beschoten. El Lobo en Barney vuren terug. Het vuurgevecht wordt gestopt doordat de man uitglijdt en in het water terecht komt. Daar dreigt hij te worden aangevallen door een monsterlijke vis, een reuze-moeraal. Bernard duikt het water in en krijgt gelukkig hulp van de kant. Een jonge vrouw schiet een kleurstofgranaat af waardoor Bernard en de man kunnen ontkomen. Nu de gemoederen enigszins bedaard zijn horen de opvarenden van de Cormoran wat er aan de hand is. De man heet Teddy en is samen met zijn zus Crystal een parelvisserij begonnen. Maar ze hebben het opperhoofd van de eilandbewoners tegen zich gekregen. Toen de moeraal verscheen zagen de bewoners dit als een straf van de goden en weigerden nog langer te werken. Alleen Kukuan is gebleven als helper. Bernard komt met een plan om de moeraal te doden. Maar die avond gaat Kukuan naar het opperhoofd om hem in te lichten. De twee zetten een val voor de opvaarden van de Cormoran. Maar een groter gevaar bedreigt hen allen. De wet van de orkaan zal de boventoon voeren.

In 1973 verscheen 'De wet van de orkaan' (La loi de l'ouragan). Ditmaal vormt het paradijselijke Stille Zuidzee gebied de achtergrond van het avontuur. De moeraal waarover in het album wordt gerept is waarschijnlijk de reuze murene. Volgens Wikipedia komt deze murene voor in de rifgebieden van de Indische en de Stille Oceaan en de Rode Zee. Hij behoort tot de grootste murenen in deze gebieden en kan een lengte van 3 meter bereiken. In werkelijkheid voedt het dier zich met vissen en schaaldieren, dus Bernard is behoorlijk veilig wanneer hij in het water terecht komt. Maar goed, terug naar het verhaal. Het is een avontuur waar hebzucht een rol speelt (het opperhoofd en zijn helper) maar ook een scenario waarin goede bedoelingen hun deel hebben. Bovenal hebben Greg en Hermann toch wel de boodschap af willen geven dat de mens niet te arrogant moet worden en de illusie hebben dat de natuur overwonnen is. De storm toont duidelijk aan dat dit bij lange na niet het geval is. In het scenario is een grote rol weggelegd voor Barney, Bernard prince en Djinn hebben ditmaal meer een ondersteunende functie in het geheel. En er natuurlijk de terugkeer van El Lobo, de goedaardige reus uit Zuid-Amerika. Al met al is dit avontuur er één die helemaal past in de sfeer van de Bernard Prince reeks. Het verhaal zelf is tijdloos.

De Cormoran bevindt zich op de open zee. Het is weer is verschrikkelijk. Maar dan weerklinkt een oproep over de radio. "Oproep voor alle lichte vaartuigen...spoed zone 009,010,013...Hallo, hallo" klinkt het over de ether. De Cormoran is in de zones die in de oproep werden genoemd. Het is duidelijk dat alle lichte vaartuigen naar een bepaalde regio moeten komen. Natuurlijk is het een verzoek. Maar zoals Bernard Prince aan Djinn uitlegt is het niet zomaar een oproep. Het is een verzoek om hulp te bieden aan 500 mensen die in de vlammen om dreigen te komen als ze geen hulp uit zee krijgen. Op het land woedt een grote bosbrand en de wind drijft de vlammen en ook de mensen richting de zee. De groep van 500 mensen zit ingesloten. Al snel nadert de Cormoran het punt van samenkomst en het schip van de drie vrienden is niet de enige die aan de oproep gehoor geeft. Ook Gus Mardrier met zijn schip 'Toronto Bella' komt aansnellen. Er zijn vele anderen op de oproep afgekomen. De schepen moeten zich verzamelen. De reddingsactie zal geleid worden door kapitein Falquenoy aan boord van de 'Moorahoga'. Snel ontvouwt kapitein Falquenoy zijn plan. De schepen moeten naar een bepaald punt varen waarvan wordt aangenomen dat de mensen daar naar toe vluchten. Maar Bernard werpt een blik op de kaart. En hij ziet dat er nog een andere mogelijkheid is. De mensen kunnen ook vluchten naar de 'Tanden van Neptunus'. Een groep hoge, scherpe riffen aan de andere kant. Bernard wil zelf over het land gaan om de mensen te waarschuwen. Dit betekent dat Barney de Cormoran langs de gevaarlijke riffen moet zien te krijgen. Bernard ontvouwt zijn plan aan kapitein Falquenoy, die akkoord gaat met de poging. Barney zet Bernard af op het land. Hij moet over het door de vlammen verwoeste landschap trekken en een manier zien te vinden om door de vlammenzee heen te komen, zodat hij de mensen kan waarschuwen. De hitte is verschrikkelijk. Werkelijk niets kan hij aanraken, het asfalt is gesmolten en plakt aan zijn schoenen. Maar voor hij bij de vuurzee zal komen moet Bernard nog andere gevaren overwinnen.
Barney begint met de Cormoran aan de gevaarlijke tocht over het water. Maar hij is niet alleen. In zijn kielzog volgen de schepen van Mc Nully en Mardier. Een uiterste reddingspoging wordt in werking gezet. En deze is niet zonder gevaar voor de redders.


Ook nu weer een spannend en origineel verhaal. Het album 'Verschroeide aarde' (La fournaise des damnés) is het zevende deel in de reeks en verscheen in 1974. Waar het avontuur zich afspeelt wordt niet duidelijk. Het kan de kust van Amerika zijn of Canada. Bernard Prince onderneemt een levensgevaarlijke tocht. Zijn strijd is met het vuur. Barney moet het schip naar de kust zien te krijgen. Zijn strijd is met het water. De vondst van de jonge beer is in het verhaal een gouden greep en verzacht de verhaallijn iets. Bernard ondervindt ook de grenzen van zijn mogelijkheden en alleen de hulp van een vliegtuig en een houthakker zullen hem uiteindelijk doen slagen. Het tekenwerk van Hermann is wederom geweldig. Wat een fantastische weergave van het verhaal. Je voelt als het ware de vlammen en je beleeft de benauwdheid op zee. Een klasse serie!

De Cormoran bevindt zich op de rivier Marayali, even ten noorden van Venezuela en vlakbij de stad Villabamba. Terwijl Bernard Prince het schip naar de bestemming vaart, doet Djinn wat onderhoud. Barney heeft te stellen met Dotje Poetskatoen, de jonge beer die Bernard in het vorige avontuur aan boord heeft genomen. Maar plotseling is er het geluid van een explosie. De Cormoran dreigt geraakt te worden door losgeslagen stenen die de berg af komen vallen. Gelukkig gaat alles net goed. Bernard is van plan eerst het schip in veiligheid te brengen, voordat hij iets anders doet. Kort daarna komen ze bij hun bestemming, de plantage van Morel. Ze komen goederen brengen en worden welkom geheten door Frank Morel, de zoon van de eigenaar. Hij neemt het gezelschap mee naar het grote huis van de Tierra del Guaquero. Hier ontmoeten ze Robert Morel, de vader en Corinne zijn dochter. Ook maken ze kennis met pater Verano. Maar er zijn nog twee leden van de familie Morel. Namelijk de twee andere zonen Jo en Yves die zich niet op de koffieplantage bevinden. En er is ook nog de vader van Robert Morel en zijn bediende George. Nu zorgen de twee afwezige zonen, Jo en Yves, voor de nodige problemen. Barney krijgt van pater Verano te horen wat er aan de hand is. Volgens de pater worden de twee jongemannen verteerd door de groene vlam. Er gaat al heel lang het gerucht dat er zich in de bergen in de buurt van de plantage smaragden bevinden. De oude Spaanse conquistadores zouden ze ooit gevonden hebben. De twee zijn naar deze rijkdommen op zoek en gebruiken hiervoor explosieven. Maar ze hebben ook een groot deel van de arbeiders meegelokt. En op die manier wordt de oogst nooit op tijd binnengehaald. Volgens Robert Morel wordt het tijd zijn zonen een lesje te leren. Maar terwijl er een verhitte discussie plaatsvindt, komt de lokale gangster, Tuxedo, de kamer binnen met zijn mannen. En ze zijn gewapend. Hij wil Robert Morel best helpen met zijn zonen. Voor eenderde van de opbrengst van de koffieplantage. Dit is Morel niet van plan. Wanneer de situatie uit de hand dreigt te lopen brengt grootvader Morel hulp. Met een groot geweer in de aanslag zorgt hij ervoor dat Tuxedo en zijn mannen verdwijnen. Maar de gangster neemt gelijk een beetje wraak door brand te stichten aan boord van de onbewaakte Cormoran. Pater Verano is vastbesloten om de twee Morels terug te halen. En het lukt hem om Bernard en Barney zover te krijgen dat ze meegaan. Ook Frank Morel sluit zich bij het gezelschap aan. Om niet teveel rumoer te veroorzaken heeft hij zijn vader en zijn zus een slaapmiddel gegeven. Ook de bediende van de grootvader gaat met hen mee. En zo beginnen ze aan de moeilijke tocht. Niet alleen de natuur met zijn nachtelijke kou en zijn verzinnende hitte overdag vormen een probleem. Ook weten ze dat Tuxedo wacht op een kans om zich te wreken. Maar ze zijn vastbesloten om Jo en Yves Morel terug te halen en ze te ontdoen van de lokroep van de groene vlam van de conquistador. Maar de zaken staan er niet echt zo voor als het lijkt. Er wachten nog de nodige verrassingen.

Met het verhaal 'De groene vlam van de Conquistador' (La flamme verte du conquistador) uit 1974 keren de drie vrienden weer terug naar Zuid-Amerika. Het album verscheen vrij kort na het vorige avontuur. Ook nu is het een origineel script. Greg voert de lezer mee naar een wereld die alleen kan bestaan op het Zuid-Amerikaanse continent. De familie Morel is vrij bijzonder te noemen. De playboy van de familie, Frank, ontvangt het drietal. Hierna maken ze kennis met de ruwe Robert Morel en de kordate Corinne. Maar het is de grootvader die nog steeds de touwtjes in handen heeft in de familie. De gangster Tuxedo is heerlijk vals, onbetrouwbaar en moordzuchtig. De wat zwijgzame George en de ongelukkige pater Morel complementeren de groep hoofdrolspelers. Wat ik ook nu weer knap vind is dat Greg (en Hermann met zijn tekenwerk) er in slagen om niet alleen de dreiging van Tuxedo als tegenstander neer te zetten. De tocht zelf, door de ongenaakbare natuur, is een even grote tegenstander. De omstandigheden waarin de avonturen van Bernard Prince zijn neergezet spelen vaak een grote rol in het scenario. Hoewel het verhaal dus al meer dan een kwart eeuw oud is heeft het niets aan zijn kracht verloren. Wat een prestatie van Greg en Hermann.

De Cormoran met haar inmiddels bekende bemanning bevindt zich voor de kusten van Midden-Amerika. Het schip vaart in de buurt van een gigantisch jacht, naar Bernard Prince vermoedt miljardairs met vakantie. Vanaf het grote jacht komt een kleine sloep aangevaren op de Cormoran. De twee mannen aan boord van de sloep komen kijken wie er zich aan boord van de Cormoran bevindt. Zij blijken te behoren tot de bescherming van de president van het land waar ze vlakbij bij zijn. Al snel krijgen ze president Juan-Enrico Valedero, de president van Monteguana, te zien. De man neemt een duik in de oceaan. Terwijl ze aan het kijken zijn naar de zwemmende president vindt er een gigantische explosie plaats. Het jacht van de president is in de lucht gevlogen. Bernard aarzelt geen seconde en springt in de kleine sloep, gevolgd door Djinn en één van de lijfwachten die Felipe blijkt te heten. Ze pikken de president op uit het zeewater en brengen hem aan boord van de Cormoran. Het is iedereen wel duidelijk dat de explosie geen ongeluk was. Zeker wanneer de radio van Monteguana nu al melding maakt van de explosie. Het was een aanslag, waarvan de daders menen dat deze gelukt is. De leiding van de staatsgreep is in handen van generaal Mendoza die zichzelf tot voorlopige president heeft uitgeroepen. De andere lijfwacht, Rico, stelt voor om zo snel mogelijk naar de kust te varen. De kans is groot dat er vliegtuigen zullen volgen die de Cormoran onder vuur zullen nemen. Die waarschuwing kwam op tijd want al snel volgen helikopters. Maar de Cormoran is dan al uit het zicht. Valedero is ervan overtuigd dat slechts een deel van het leger de staatsgreep van Mendoza steunt. Er is een onderdeel dat hem zeker trouw zal zijn. De cadetten van de militaire academie aan de andere kant van de jungle staan onder bevel van kolonel Ortega. Deze zijn hem zeer toegedaan aldus Valedero. Maar de reis naar de academie toe zal de nodige hindernissen kennen. De watervallen van San Antonio. De dwangarbeiders die dwars door de jungle een weg aanleggen naar zee en die onder leiding staan van commandant Diaz, een goede vriend van Mendoza. En dan zijn er nog de vijandelijke stammen. Het belooft dus een echte pleziervaart te worden dwars door de jungle. Het duurt dan ook niet lang voordat de eerste moeilijkheden opdoen. De stammen wagen hun eerste poging om de Cormoran te veroveren. Een aanval die afgeslagen wordt. Daarna lopen ze twee ontsnapte gevangen tegen het lijf. Tot verbazing van Valedero kent hij beide mannen goed. Het zijn Manolo Silva en Jorge Sanchez twee journalisten. Hoewel de beide mannen zeggen dat Valedero zijn tegenstanders in de gevangenis laat gooien, bezweert de president van het land dat hij hiervan niet op de hoogte is. Dit moet het werk van Mendoza zijn. En volgens Silva zit het werkkamp vol met schrijvers, fotografen en journalisten. Terwijl Valedero dit zit te overpeinzen kondigen de volgende moeilijkheden zich al weer aan. De Cormoran wordt gezien door een laag overvliegend militair vliegtuig. Ze zijn ontdekt. Dit zal betekenen dat Mendoza de parachutisten van het land zal sturen om met hen af te rekenen. Omdat de Cormoran niet verder kan gaat het laatste deel naar de academie over het land. Maar dan wagen de stammen hun tweede poging.

Ook het avontuur 'Guerrilla voor een spook' (Guérilla pour un fantôme) uit 1975 speelt in Midden-Amerika. De drie vrienden komen ditmaal onbedoeld in het midden van een staatsgreep terecht. Het leger tracht de gekozen president uit de weg te ruimen en via de noodtoestand zelf de macht te grijpen. Een scenario dat in de jaren 70 nogal eens voorkwam in die regio. Ditmaal in het denkbeeldige land Monteguana. Hoewel de hoofdpersonages de kleine groep van de bedreigde president helpen is de situatie niet helemaal zwart-wit. Greg maakt in zijn scenario duidelijk dat Valedero toch ook niet helemaal zuiver op de graat is. Bij het einde van het verhaal wordt dit nogmaals onderstreept waarbij ook een staaltje van opportunisme wordt getoond. De twee bevrijde journalisten slaan direct een andere toon aan wanneer ze in veiligheid zijn, herkenbaar gedrag. Het tekenwerk van Hermann kan ik wel blijven roemen. Wat is de man goed. Net als in eerdere albums laat hij de jungle tot leven komen zoals alleen hij dat kan. Sterk album op twee fronten.

De Cormoran heeft aangelegd in de haven van Singapore. Het is tijd voor wat ontspanning. Een bezoekje aan de wal dus. Maar het schip kan natuurlijk niet leeg achterblijven. En dus is Barney degene die aan boord blijft. De oude zeerot voert een mooi toneelstukje op alsof het voor hem heel vervelend is. Maar Djinn weet dat niets minder waar is. Hij heeft gezien dat Barney een flinke voorraad whisky heeft ingeslagen en van plan is het zichzelf gemakkelijk te maken terwijl Bernard Prince en Djinn zich in Singapore amuseren. En dus gaan de twee aan wal. Bernard beloofd dat hij die avond met Djinn gaat eten, maar eerst moet hij nog wat "zaken" regelen. Maar natuurlijk weet Djinn precies wat Bernard van plan is. Lola is wel een heel vreemde naam voor een reder. En terwijl de twee ieder hun eigen weg gaan, is Bernard net geïnstalleerd. Maar de rust duurt niet lang, want plotseling staan er drie vreemde mannen op het dek van de Cormoran. Voordat de verbaasde Barney goed en wel beseft wat er gebeurt, ligt hij al in het water. En de drie mannen gaan er met de Cormoran vandoor. Op dat moment heeft Bernard Prince nog een leuke middag bij de dame met de naam Lola. Maar dat duurt niet lang meer. De telefoon gaat en Djinn vertelt Bernard wat er is gebeurt. Woedend stormt hij het gebouw uit en ontmoet zijn beide scheepsgenoten op het politiebureau van Singapore. Politie inspecteur Duncan toont Barney een aantal foto's en dan is duidelijk wie de Cormoran gestolen hebben. Howard Cummings en Stephen Udo, oftewel "Ho en Do" hebben Barney het water ingegooid. Wie de derde man is wordt dan ook duidelijk. Het is Johnny "Hot Shot" Lombardi, een bekende drugshandelaar. Duncan snapt niet waarom de drie misdadigers juist de Cormoran gestolen hebben. Lombardi is zojuist ontsnapt uit handen van de politie en weet dat er naar hem wordt uitgekeken. Maar Bernard raad waarom de drie juist zijn schip hebben genomen. Het is een afleiding. Terwijl de politie de Cormoran zoekt zijn de drie mannen allang overgestapt op een ander schip. Bernard, Djinn en Barney kunnen niets anders doen dan wachten terwijl de politie zoekt. Dan komt er nieuws. Een helikopter, waar de verbinding mee verbroken is, heeft de Cormoran gevonden. Er ligt inderdaad een tweede schip in de buurt. Maar wanneer de politieschepen ter plaatse zijn, blijkt dat het tweede schip geraakt is door de helikopter die door Do naar beneden geschoten is. De drie zitten dus nog op de Cormoran, maar ze hebben bijna geen brandstof. Dus waar zijn ze naar toe? Dit is alleen niet het enige wat er aan de hand is. Toen Lombardi in handen van de politie was, is hij onderzocht door een arts. En het blijkt dat de drugshandelaar ziek is, hij heeft de pest en kan talloze mensen besmetten die niet ingeënt zijn. Bernard denkt te weten waar zijn schip naar toe gaat. Op het eiland Korgka staat de vulkaan Moloch op uitbarsten. Allerlei schepen zijn onderweg om hulp te bieden. Bernard denkt dat de drie criminelen zich in die massa willen verstoppen. En dus gaat hij naar het eiland, op de voet gevolgd door Barney en Djinn. Een verre van ongevaarlijke tocht wacht hen.

Het avontuur 'De hete adem van Moloch' (Le souffle de Moloch) beleven de drie in de buurt van Singapore. Ze zijn weer terug in Azië. Het verhaal is, zoals altijd in deze serie, weer heel goed. Het is spannend en kent onverwachte spelingen. Wat ik ook leuk vind is dat de drie hoofdpersonages helemaal tot wasdom zijn gekomen in de loop der jaren. Bernard Prince is nog steeds een rechtschapen en avontuurlijk ingesteld man. Maar ook Bernard houdt wel van een verzetje. De jonge Djinn is behoorlijk wereldwijs en zeer vindingrijk. Barney is een oude brompot, die meer gromt dan bijt. En de drie hebben een ongekende loyaliteit naar elkaar toe en naar hun schip, de Cormoran.
Het is deze combinatie van karakters en de steeds wisselende soort avonturen die de reeks zo leuk en interessant maken. Het is geen serie van grof geweld an sich, natuurlijk komt het er wel in voor maar in beperkte mate. De reeks leunt veel meer op de interactie tussen de verschillende personages en de moeilijkheden die deze personages moeten overwinnen. En veel van deze problemen zijn niet eens hun tegenstrevers in een verhaal, ook moeder natuur spreekt een behoorlijk woordje mee. Of dit nu is in de zin van natuurgeweld of (zoals in dit verhaal) een bepaalde ziekte. Een klassieke serie!

De Cormoran komt aan in Taï-Tsjeng, een uithoek op de aarde waar wet en gezag nu niet direct heel veel voorstellen. Bernard Prince heeft een contract getekend om in de haven een lading schrijfmachines op te halen. Vooraf heeft hij $500 gekregen. Maar wanneer hij zich bij de havenautoriteit meldt krijgt hij te horen dat het contract vals moet zijn. In Taï-Tsjeng is geen mister Smith, zoals de klant van Bernard zich heeft genoemd. Verontwaardigd haalt hij Barney uit de lokale kroeg en samen gaan ze terug naar Djinn die aan boord van het schip is gebleven. Maar op het moment dat ze de Cormoran naderen is er een explosie net onder de romp. Djinn is even uitgeschakeld maar krabbelt weer overeind. Van de wal wordt een pakketje aan boord gegooid. Een briefje met de excuses van mister Smith en nog eens $500. Het is wel duidelijk. Iemand heeft de Cormoran naar deze uithoek in Azië gelokt en die persoon wil niet dat Bernard Prince en zijn kameraden vertrekken. Maar wie is die persoon? Het antwoord lijkt zich spoedig aan te kondigen wanneer twee mannen aan boord komen die er uitzien als politieagenten. Een van hen vernielt de radio en geeft Bernard een briefje. Hij moet meekomen. De ontmoeting met mister Smith zit er aan te komen. En die komt dan ook. Maar de verbazing van Bernard Prince is groot wanneer blijkt dat mister Smith niemand anders is als Wang-Ho (zie ook de albums 'Generaal Satan' en 'De hel van Suong-Bay'). En hij heeft een zakelijk voorstel voor Bernard. Eenmaal terug aan boord vertelt hij Barney en Djinn dan ook dat hij een contract heeft gesloten met Wang-Ho. De aanvankelijke woede van Barney verdwijnt weer wanneer hij beseft dat Bernard niet zoveel keus had dan akkoord te gaan met het voorstel van Wang-Ho. Hij en Barney moeten over land reizen naar het gebied van een andere misdaadbaas, genaamd Moekh-de-Mandsjoe. Aan hem moeten ze diamanten overhandigen ter waarde van 1 miljoen dollar. Dit is de prijs voor de vrijlating van de dochter van Wang-Ho die door Moekh-de-Mandsjoe gegijzeld wordt. Van zijn eigen mannen vertrouwt Wang-Ho niemand genoeg om zoveel diamanten mee te geven en er van uit te gaan dat die mannen de diamanten ook echt afleveren. Maar hij weet uit eigen ervaring hoe eerlijk Bernard Prince is en dat deze zijn mannetje staat. Daarom heeft hij hem naar de haven gelokt. En dus zijn Barney en Bernard nu onderweg, terwijl Djinn als waarborg achter is gebleven. Wang-Ho zou in de tussentijd de Cormoran laten repareren en na afloop een geldsom betalen voor bewezen diensten. In eerste instantie lijkt de opdracht een eitje. Maar daar komt al snel verandering in. De twee agenten die in de haven aan boord waren geweest proberen de diamanten te stelen. Iets wat hen niet lukt, maar Barney en Bernard wel hun ezel kost. En dus worden de twee aanvallers gedwongen om een deel van de lading mee te nemen en het tweetal te helpen. Maar dan dient er zich een grappig mannetje aan. Hij noemt zichzelf Koebhak en vertelt dat een derde bandiet, genaamd Taong-Shi, ook weet dat de twee vrienden onderweg zijn en dat hij een val opgesteld heeft. Maar Koebhak weet een manier om de val te omzeilen. Maar daarvoor moeten ze dwars door de grotten trekken die vol zit met gevaren en waarvan hij niet zeker weet of de uitgang er nog wel is. Toch wagen ze het er op. Want ze moeten de vesting van Moekh-de-Mandsjoe bereiken. Een vesting die de bijnaam de nevelenburcht heeft. Het lot van een jong meisje en dat van Djinn hangt er van af.

Het in 1977 verschenen deel 'De Nevelburcht' (La forteresse des brumes) is een heerlijk verhaal in de serie over Bernard Prince. Het leest als een trein. Het is een echt avonturen verhaal dat je met groot plezier leest op een stormachtige zondagmiddag en je verveelt je geen moment. Ik heb bij dit album altijd zo'n "feel-good" gevoel. De twee vrienden wagen zich onder leiding van hun gids in grotten vol met gevaren, bandieten liggen overal op de loer en de grote waarde van hun lading is de waarborg voor de vrijheid van het meisje en ook Djinn. Een van de leukste albums uit de reeks.

De Cormoran vaart langs de kust waar de rijken hun villa's hebben. De goudkust wordt dit stukje Franse kust ook wel genoemd. En terwijl de Cormoran rustig verder vaart, verschijnt in de verte een speedboot. Een aantrekkelijke blonde dame staat op waterski's en lijkt te genieten van de dag. Maar terwijl Barney en Djinn staan toe te kijken lijkt het niet helemaal goed te gaan met de schone op het water. De speedboot raakt een rots en de vrouw komt in het water terecht. En dus zijn Barney en Djinn er als de kippen bij om met een rubberbootje de blonde vrouw uit het water op te pikken. Echter eenmaal aan boord van de Cormoran blijkt alles veel minder onschuldig. De twee mannen die in de speedboot zaten komen ook aan boord en trekken meteen wapens. Het was een valstrik! Zodra de vrouw zich ervan heeft verzekerd dat alles veilig is aan boord, verteld ze de bemanning van de Cormoran dat ze haar gaan helpen. En wel met het vermoorden van Duke Sebastian. Terwijl Bernard Prince gedwongen is om de mannen te helpen met het aan boord brengen van hun spullen, doet de blonde vrouw haarfijn uit de doeken wat het plan is. Sebastian heeft een villa bij de kust. Ze weet dat hij elke ochtend op een vaste tijd gaat zwemmen in het zwembad bij zijn villa. Vanaf de Cormoran gaan ze een projectiel het zwembad in schieten. In het projectiel zit een stofje dat oplost in het water. Maar iedereen die vervolgens in dat water springt, lost ook op. Een zeer dodelijk goedje dus. Barney is de eerste die probeert om de vrouw te overmeesteren. Maar zijn poging faalt en hij krijgt een kogel in zijn been. Bernard Prince maakt op zijn beurt gebruik van de verwarring en springt de zee in. Nu is het nog wel te doen om bij de kust te komen, maar deze is niet beklimbaar. De rosten zijn vlijmscherp. En dus zwemt Bernard verder. Tot zijn geluk zit er een man in een bootje te vissen. Hij brengt Bernard aan land. Nu is die Sebastian ook geen frisse jongen, maar Bernard is vast van plan niet mee te werken aan moord. Maar het is een heel stuk naar de eerste politiepost. Gelukkig vindt hij een jongeman genaamd Thierry Cartier die bereidt is om Bernard op zijn motor mee te nemen. Wanneer ze eindelijk de politiepost bereiken, blijken de echte agenten uitgeschakeld te zijn. Ook hier zijn handlangers van de blonde vrouw aanwezig. Bernard en Thierry ontdoen zich van de handlangers maar nu wordt het wel heel spannend. Bernard gaat, verkleed als agent, naar de villa van de gangster Sebastian. Thierry moet de echte politie zien te vinden en hulp halen. Het wordt een race tegen de klok.

Het album 'Doel Cormoran' (Objectif Cormoran) was alweer het twaalfde avontuur van Bernard Prince en zijn twee vrienden. Het drietal raakt betrokken bij een moordpoging op een gangster in opdracht van een andere gangster. En hoewel het doelwit het nodige op zijn geweten heeft, staat de integriteit van Bernard Prince het niet toe dat hij werkeloos toekijkt hoe de man gruwelijk vermoord wordt. Wat betreft karakter is de reeks zeer consistent. In zijn poging de moord te voorkomen heeft hij wel de nodige hulp nodig. Vooral de jonge Thierry speelt een belangrijke ondersteunende rol in het verhaal. Een verhaal overigens met de nodige vaart vertelt en met een hoop actie. De sleet zit er nog lang niet op.

Het avontuur begint op het treinstation van Skagway in Alaska. Bernard Prince en Barney Jordan nemen afscheid van Djinn. De jongen zal de komende winter op een school doorbrengen. Na het laatste avontuur is de Cormoran verloren gegaan. Het drietal zal dus moeten wachten totdat hun nieuwe schip Cormoran II klaar is. Hoewel Djinn natuurlijk liever was gebleven vertrekt hij met de trein. Nu is er nog een man in het gezelschap van Bernard en Barney. Het is Ed Callaby, de man die het nieuwe schip bouwt en de nieuwe reder van het drietal zal gaan worden. En omdat Bernard en Barney voorlopig zonder werk zitten, heeft Ed Callaby een klus voor hen. Het schip 'Mary Novembre' vaart voor Ed. Nu is er geen enkel contact meer geweest met de bemanning. Een dag eerder heeft een vliegtuig het schip op kunnen sporen. Er zijn foto's gemaakt en hieop is duidelijk een lichaam te zien dat in de sneeuw ligt. Ed Callaby is er zeker van dat dit het lichaam is van de kapitein, Pearce. De twee andere bemanningsleden, Choctaw Joe en Barton, hebben zich niet laten zien. De drie mannen waren al jaren samen en goede kameraden. Het schip vervoerde pelzen, dus volgens Ed Callaby kan dit niet de aanleiding zijn dat er iets is mis gegaan. Maar dat er iets fout is lijkt duidelijk. Er ligt een dode man in de buurt van het schip dat eveneens doodstil ligt. En er is nog een probleem. De 'Mary Novembre' moet binnen zes dagen weg zijn, want over acht dagen heeft het oprukkende ijs het schip voor maanden vastgevroren. Aan Bernard en Barney de taak om de bemanning en het schip in veilige haven te krijgen. Een arts zal hen vergezellen voor eventuele gewonden. Nu is de locatie zo afgelegen dat je er alleen met een watervliegtuig in de buurt kan landen. Maar ook daarin wordt voorzien. Sergeant Laroux van de bereden Canadese politie zal het vliegtuig besturen. En zo vliegt het viertal richting het gestrande schip. Na een moeizame landing gaan ze zo snel mogelijk naar het lichaam van Pearce. De man is doodgeschoten! Omdat het heel duidelijk is dat er sprake is van een misdrijf, neemt sergeant Laroux de leiding. Er worden wapens uitgedeeld en de mannen gaan aan boord van het schip. Het is er doodstil. Steeds verder dringen ze het schip in. Dan hoort de arts, dokter Meyer, gekreun. Ze treffen een gewapende man met wonden aan zijn borst. Dokter Meyer verdooft de man. Maar wanneer het viertal naar buiten gaat voor wat frisse lucht blijken ze gezelschap te hebben gekregen. Het zijn "Stierennek" Elizondo en Tommy Raggs met een aantal gewapende mannen. Elizondo en Raggs werken voor een criminele organisatie en worden dan ook gezocht. De gewonde man in het schip blijkt Lumpo Parks te heten en de mannen willen weten waar de drugs zijn. Bernard en Barney hebben zich in een behoorlijk wespennest gestoken.

In 1978 verscheen het avontuur 'De Narrenhaven' (Le port des fous). Een avontuur zonder Djinn, dat is voor het eerst. Maar gezien het verloop van het verhaal een logische keuze. Opmerkelijk in dit verhaal is dat vrijwel het gehele avontuur zich afspeelt aan boord van het vastgelopen schip. Bijzonder knap daarom van Greg dat het verhaal interessant en boeiend blijft. De drugs zitten ergens aan boord van het schip verborgen en Bernard en Barney spelen een kat en muis spel met de criminelen. Ondertussen zit je ook nog met de vraag wat er van de andere twee bemanningsleden geworden is. En wat zal het lot zijn van Laroux die een ontsnappingspoging waagt in deze ijskoude wildernis? Ook het tekenwerk van Hermann (zoals altijd uitstekend) draagt sterk bij aan de sfeer. Hij toont in zijn tekeningen een bevroren wereld, inderdaad tovert hij een hedendaags spookschip op het papier. Klasse album.

In dit album van Bernard Prince zijn twee verhalen opgenomen. Het is het eerste album uit de reeks waarbij het tekenwerk niet van Hermann is, maar van Dany.

De val met de 100.000 spiesen
De Republiek Congo. Een groepje mannen probeert te ontkomen aan het geweld. Maar voor twee van hen is het te laat. Met een machinegeweer worden ze genadeloos neergeschoten. De derde man ontkomt door over de muur van een tuin heen te springen. Maar dit stopt de achtervolgende moordenaars niet. In het huis is Myriam Ryan met haar twee kleine kinderen. Ze kijken een film wanneer de hel losbreekt. Direct laat ze haar kinderen dekking zoeken en pakt ze een geweer. De vluchtende man komt het huis binnen en waarschuwt dat het de Wagondos, de rebellen zijn. Wanneer Myriam naar haar man Bob belt die op zijn werk is blijkt dat er overal geweld is losgebarsten. Hij vraagt haar om hun buurvrouw Helene Kaller te waarschuwen. De man van Helene (Jerry) is bij Bob. Met enig geluk bereikt Helene het huis van Myriam. Precies op tijd verschijnt het leger om de rebellen te verjagen. Ondertussen gaan Bob en Jerry met een auto door de waanzin heen, op weg naar de mensen waar ze van houden.
Op 420 km van die hel zitten Bernard Prince en Barney Jordan in een kantoor van de overheid. Hun schip ligt vanwege de geweldsuitbarsting vast aan de kade van Lombashi. Terwijl ze daar zijn komt er een noodoproep binnen via de radio. Het is van Jerry Kaller. Hij vertelt dat Bob een vliegtuigje de lucht in heeft gekregen en dat hij samen met zijn vrouw, de kinderen en Helene probeert te ontkomen. Maar hij heeft maar voor één uur brandstof. Jerry is met de soldaten achtergebleven in het huis. Samen met een aanwezige militair, kolonel Lukas, beseffen Bernard en Barney dat het vliegtuigje zal moeten landen op een zeer gevaarlijke plek. Een gebied dat iedereen de val met de 100.00 spiesen noemt. Natuurlijk gaan Bernard en Barney proberen om de vier mensen te redden. Het wordt een levensgevaarlijke onderneming. En dan zijn er ook nog de rebellen.

De dagblinde
Bernard Prince en Barney Jordan lopen door de straten van de havenplaats Medina. Hoewel Barney denkt dat ze maar wat lopen is Bernard onderweg met een speciaal doel. Ze bereiken een kroeg die Bernard lijkt te kennen. Volgens hem is het van de oude Fog. Wanneer ze naar binnen gaan laat hij Barney het woord doen. Achter de tapkast staat een blinde man. Wanneer Barney probeert met een vals muntstuk te betalen heeft de man dat direct door. Dan neemt Bernard het woord. En inderdaad kennen de beide mannen elkaar al langer. Hun ontmoeting stamt nog uit de tijd dat Bernard Prince inspecteur van Interpol was. En hoewel Foggerty toen nog een bekende inbreker was, heeft hij Bernard geholpen een moeilijke zaak op te lossen. Ook redde hij het leven van Bernard. Sinds die tijd zijn de ex-inbreker en de (inmiddels) ex-inspecteur vrienden voor het leven.

Het album 'De val met de 100.000 spiesen' (Le piége aux 100.000 dards) verscheen in 1980. Twee jaar na het laaste album dat was ontstaan uit de samenwerking tussen Greg en Hermann. Het tekenwerk voor deze twee nieuwe avonturen van Bernard Prince werd gedaan door Daniel Henrotin oftewel Dany. Hij werd geboren op 28 januari 1943 in Marche-en-Famenne, België. Na zijn studie werkte hij als assistent van Mittéï. Hier moest hij mee stoppen toen hij in militaire dienst moest. Maar in die periode zag hij kans een aantal korte strips te maken voor het jeugdblad Kuifje. Na zijn afzwaaien ging hij werken voor de studio's van Greg in Brussel. In 1968 maakte Dany samen met Greg de serie Olivier Rameau voor het blad Kuifje (Tintin). Dany werkte wel vaker samen met Greg, de twee kenden elkaar dus al lang voordat hij het penseel overnam van Hermann. Dany heeft ook samengewerkt met Jean Van Hamme. Met hem maakte hij onder meer de reeks Harlekijn. Na 1980 tekende Dany voornamelijk soft-erotische strips. In 1992 begon hij een nieuwe serie die zich afspeelde in Afrika onder de titel Equator.

Zijn werk aan deze Bernard Prince is prima te noemen. Hij hanteert hetzelfde sfeerkader dat door Hermann werd toegepast. Hierdoor verliest de serie niet haar kenmerkende karakter voor wat betreft de tekeningen. Met deze twee verhalen worden de avonturen van Bernard Prince weer hervat. Gelukkig maar.

Het tweede album dat voortvloeide uit de samenwerking tussen Greg en Dany bevat drie verhalen. Eerst zijn er twee kortere verhalen, gevolgd door het verhaal waaraan het album de titel ontleent.

Vaarwel koningin
Het is rond zes uur in de avond in de Golf van Bengalen. Het schip 'The Bhutan Queen' vaart in de buurt van Tai-Nan. In de kajuit zijn twee bekende gezichten te vinden. Aan het roer staat Bernard Prince, naast hem staat Barney Jordan. Het tweetal is door de Britse overheid ingehuurd om, samen met een kleine groep militairen, zeshonderd kilo aan goud te vervoeren. En met alle piraten in de buurt is dat zeker geen ongevaarlijke onderneming. De reden dat het tweetal is ingehuurd om het goud te vervoeren is een Britse deserteur die Birmaans piraat werd en luistert naar de naam Phileas Khan. Overal varen namaak konvooien rond en de Britse overheid is ervan overtuigd dat zij Phileas Khan te slim af is. Maar niets is minder waar. Om hun leven te redden zullen Barney en Bernard nog iets slimmer moeten zijn dan de piraat.

Ieder zijn smaak
Bernard Prince, Barney Jordan en Djinn wachten op een tropisch eiland tot het moment dat zij weer over een schip kunnen beschikken. Tot die tijd komen ze hun dagen gemoedelijk door. Te gemoedelijk vindt Barney. Zijn beide vrienden hangen in zijn ogen teveel de verwende toerist uit. En dus trekt de stuurman er op uit om een authentieke ervaring op te doen. Een ervaring wordt het zeker en authentiek is het ook. Maar of hij daar nu zo blij mee moet zijn? Gelukkig zijn Bernard en Djinn ook nog in de buurt.

De terugkeer van de Cormoran
Eindelijk is het dan zover. Het nieuwe schip ligt te wachten op de drie vrienden. Met een watervliegtuig vliegen zij naar de plaats van bestemming. Wanneer ze aankomen, maakt de piloot een rondje over het ingepakte schip dat aan de steiger ligt. De Cormoran II wacht op haar bemanning. Aan de steiger ligt ook een kleiner schip. Nadat het vliegtuig op het water is geland en het drietal is overgestapt in een rubberbootje nemen ze afscheid van de piloten. Maar wanneer ze de steiger bereiken is daar het eerste teken van onraad. Er ligt een doodgeschoten hond. Behoedzaam trekt het drietal verder en loopt naar het dichtstbijzijnde gebouw. Hier wacht een nogal aangeschoten dame hen op. Jammer genoeg is ze niet alleen. De voormalige zangeres reist in het gezelschap van de gangsterbaas Big Frankie Ruggiero en zijn mannen. En de gangster eist dat Bernard hem en zijn gezelschap naar veiligere oorden brengt. Maar Bernard beseft maar al te goed dat de gangster niet van plan is om getuigen achter te laten.


Het duurde een flink aantal jaren voordat het vervolg uit de serie Bernard Prince verscheen. Ook ditmaal bevat het album meerdere verhalen. Net als het vorige deel leest het als een overbrugging naar een nieuw volledig avontuur dat pas plaats zal gaan vinden wanneer de drie vrienden weer beschikken over een eigen schip. In dit deel is Djinn wel weer van de partij bij de laatste twee verhalen. Het avontuurlijke trio is dus weer compleet. De drie verhalen hebben genoeg vaart, waarbij het tweede verhaal zelfs een humoristische inslag heeft. Maar de verhalen zitten vol met actie en ook in de eerste twee korte verhalen weet Greg je als lezer te boeien.Ook nu is het tekenwerk van Dany prima. Er zit dynamiek in zijn weergave van de actie. Op naar het volgende avontuur.

Het zeeschip de Flora Verde vaart door de wateren van Zuid-Amerika. Plotseling klinkt er een luide stem. Het is die van Barney Jordan die op niet mis te verstane wijze duidelijk maakt dat hij iets niet van plan is. Nu gaat het er niet zozeer om dat hij iets moet doen als wel waar het schip naar onderweg is. De Flora Verde heeft lichte averij die hersteld moet worden. Een oponthoud van hooguit twee dagen verzekert Bernard Prince zijn vriend. Maar Barney lijkt onvermurwbaar. Hij is het er niet mee eens dat het schip afstevent op een haven in het land Monteguana. Nu beseft Bernard wel dat Monteguana niet de beste reputatie heeft, maar als er geen keus is. Hoewel Barney van mening is dat er wel een keuze is, besluit de kapitein van de Flora Verde dat Monteguana wordt aangedaan. Terwijl deze woordenwisseling plaats heeft is er een klein schip van de autoriteiten van Monteguana langszij gekomen. De kustwacht wil het schip controleren en weten wie er aan boord zijn. Om de een of andere reden heeft de commandant van deze groep meer dan gewoonlijke belangstelling van Barney. De achternaam van Barney is namelijk dezelfde als die van de Dinamitera, de dynamiet-terroriste, aldus de commandant. Maar Barney houdt zich op de vlakte. Natuurlijk is de nieuwsgierigheid van Bernard Prince gewekt, maar Barney laat niets los. Zeer tegen zijn zin in moet de vriend van Bernard en Djinn mee naar de wal. Ze zullen gedurende de reparatie verblijven in een luxe hotel. Voor Bernard en Djinn is een kamer gereed gemaakt, maar opmerkelijk genoeg krijgt Barney een eigen kamer. Nu weet Bernard zeker dat er iets speelt. En het eerste wat hij dan ook doet is in hun kamer op zoek gaan naar afluisterapparatuur. En die is gauw gevonden. Ondertussen is het voor Djinn en Bernard duidelijk dat het niet de eerste keer is dat Barney voet aan wal zet in Monteguana. Iets wat Barney tijdens het eten dan ook bevestigd. Hij is eerder in Monteguana geweest, 22 jaar eerder. Toen was Alfonso Perez nog president. Maar toen de huidige dictator de macht greep is Barney vertrokken. En dan komt de aap uit de mouw. Hij heeft iets gehad met een vrouw in Monteguana, Maria-Dolores. Maar voor Bernard begint er ook iets anders duidelijk te worden. De vrouw die strijd voert tegen de dictator heet ook Jordan en ze zal zo'n 22 jaar zijn. Is Barney haar vader? Maar dan komen de zaken in een stroomversnelling en raakt de bemanning van de Cormoran verwikkelt in de strijd tegen de dictator. En Barney is ongewild het symbool van de opstand aan het worden. Samen met zijn dochter?

In het album 'De dinamitera' (La dynamitera) uit 1992 trekt wederom een sympathiek verhaal in de Bernard Prince reeks voor de ogen voorbij. De verhaallijn is ditmaal opgebouwd rond het verleden van Barney Jordan. Ook nu is er voldoende actie en humor in het scenario gelegd. En er ontstaat een revolutie rond vader en dochter. Meet the Jordans! Wat natuurlijk ook direct opvalt, is dat het tekenwerk ditmaal in handen is gelegd van Aidans. Deze tekenaar bedient zich ook van het pseudoniem Hardan.
Edouard Aidans werd op 30 augustus in Andenne (België) geboren. Toen hij 16 jaar was verscheen zijn eerste werk in het blad Robbedoes. Later tekende hij ook voor onder meer het blad Kuifje. In dit laatste blad verschenen een aantal bekende stripfiguren van zijn hand zoals Toenga en De familie Kleester. Aidans en Greg zijn zeker geen onbekenden van elkaar. Zo maakten ze samen al eens de strip De Panters. Verder is Aidans bekend van de reeks Tony Stark. Zijn werk aan dit Bernard Prince album is prima te noemen. Ook nu is er geen echte stijlbreuk binnen de reeks. Zijn werk lijkt dicht tegen de stijl aan te zitten die ook Dany voor deze serie gebruikte. Leuk verhaal met goede tekeningen. De Bernard Prince reeks heeft weer een prima doorstart gemaakt.

Over een rivier, die door de jungle stroomt, vaart een schip door een bocht in de stroom. Krokodillen openen vervaarlijk hun kaken terwijl het schip de wending maakt. Een Franse vlag wappert op de achtersteven van het schip. En de naam komt bekend voor. Het is de Cormoran III. Inderdaad het schip van Bernard Prince, die samen met Barney Jordan en Djinn, al zoveel avonturen heeft beleefd. Maar het vaartuig heeft de nodige veranderingen ondergaan. Hoewel je dit aan de buitenkant niet ziet, is de Cormoran volledig gemorderniseerd. Maar op verzoek van Bernard heeft Barney de gewone scheepsmachines weer ingeschakeld en worden de computer gestuurde apparaten uitgeschakeld. En daar heeft Bernard Prince een goede reden voor. De naam van de pleisterplaats die zij naderen is Torre Perdida, eerder berucht dan beroemd. De plek wordt bevolkt door allerlei uitschot en Bernard wil niemand wijzer maken dan strikt noodzakelijk. Maar er is in Torre Perdida wel één man die de wet bepaald. Een man die eigenlijk Basil Trakapoulos heet en wereldwijd gezocht wordt, maar die ook wel wordt aangeduid met de bijnaam Vetvlek. En direct na hun aankomst blijkt dat Bernard de situatie in Torre Perdida niet overdreven heeft. Al bij het aanleggen komen de drie bemanningsleden van de Cormoran in een gevecht terecht. Maar zodra een van de vechterbazen, een onooglijke man die Loco wordt genoemd, zijn vuurwapen trekt klinkt er een gebiedende stem. En naar de man die deze stem heeft wordt geluisterd. Inderdaad is het Vetvlek die het gevecht beëindigd. Maar hij is niet alleen. Naast hem staat een andere man. Een man die van belang zal worden. Maar eerst lukt het Bernard om Vetvlek zo te benaderen dat zij aan zijn tafel als gast te eten krijgen. En hoewel het eten prima is en de wijn goed smaakt, laat Bernard wijselijk het drinken over aan Barney. En dat is maar goed ook want die nacht komt er een bezoeker. Barney is uitgeteld omdat er met de drank geknoeid is en dus verwacht de bezoeker dat iedereen slaapt. Maar Bernard Prince heeft zijn bezoeker al direct herkend. En de herkenning is wederzijds. Het is de man die naast Vetvlek stond, een man die eigenlijk Müller heet, maar zich nu Alan Flynn laat noemen. En hij heeft inspecteur Prince herkend. Maar Bernard maakt duidelijk dat zijn politiedagen al ver achter hem liggen. Nu wil Müller dat Prince een karweitje voor hem opknapt. Hij laat een grote, groene smaragd zien. In de bergen heeft hij samen met Hannah Balier een mijn waar gegraven wordt naar deze waardevolle stenen. En Prince moet de opbrengst voorbij iedereen smokkelen. Weigering is niet mogelijk want er bevindt zich een elektronisch gestuurde bom onder de romp van de Cormoran. Dus gaat Bernard akkoord met de gegeven opdracht. Wanneer ze de volgende dag Torre Perdida verlaten stopt Vetvlek iets in de handen van Bernard. Het lijkt er op dat ze hulp krijgen tegen Müller. En alle hulp is welkom want er gaat zich een ander scenario ontvouwen dan dat Müller deed voorkomen. Een smerig en levensgevaarlik scenario.

Tussen de uitgave van 'Het groene vergif' (Le poison vert) en het vorige album liggen een flink aantal jaren. Het duurde tot 1999 aleer de serie over Bernard Prince werd voortgezet. Na gat van 7 jaar besloten Greg en Aidans de reeks nieuw leven in te blazen. Deze tijdsspanne heeft wel gevolgen gehad voor de serie. Het tekenwerk heeft een iets ander karakter gekregen. Aidans lijk wat dikker te tekenen. Maar deze iets andere tekenstijl is geen verslechtering. Het ademt sfeer uit. Het verhaal zelf is een typisch Bernard Prince verhaal. Actie en spanning, met de nodige droge humor. Maar het verhaal markeert ook een ander belangrijk punt. Het zou de laatste bijdrage van Greg aan deze uitstekende serie betekenen. Ook opmerkelijk is dat de kaft weer van de hand van Hermann is, de originele tekenaar van de serie. Hermann heeft overigens alle kaften van de heruitgaven verzorgd. Het zou hierna weer een flinke tijd duren voordat we weer iets zouden horen van het avontuurlijke trio.

De Cormoran is zojuist aangekomen in een haven in een Zuid-Amerikaans land. Djinn en Barney hebben hun gebruikelijke plagerijen. Maar terwijl Barney de tros vastmaakt komt een chagrijnige Bernard Prince aangelopen. Hij moet op zoek naar hun contactpersoon in Quiritos. Zo moeilijk kan het niet zijn. Bernard heeft een naam en een adres. Een gezette man wenkt het tweetal en bekijkt het briefje waarop de naam en het adres staan. Het adres is vlakbij maar van ene Ramirez die daar zou wonen heeft hij nog nooit gehoord. Zodra echter Bernard en Barney weg lopen belt de man iemand op. Blijkbaar is er iemand zeer geïnteresseerd in de aankomst van de Cormoran. De man die gebeld is geeft opdracht om de bemanning van de Cormoran te volgen. Een rol die aan een kleine aap wordt toebedeeld. Op het adres aangekomen is er inderdaad geen spoor van een Ramirez. Maar een straatjongen biedt uitkomst. Hij brengt Bernard en Barney naar een andere man die naast een jeep staat te wachten. En hij verwacht het tweetal. De man zegt dat hij hen naar Ramirez zal brengen. De rit voert hen buiten de stad. Uiteindelijk stopt hij voor een vervallen gebouwtje. Aarzelend gaat Bernard naar binnen en treft daar iemand die hij totaal niet verwacht had. Ramirez is niet minder dan El Lobo (zie onder meer het album 'Storm over Coronado'). Bernard en Barney zijn dan ook aangenaam verrast hun grote vriend terug te zien. Verbaast vooral omdat zij El Lobo de laatste maal zagen in Tago-Tago (zie het album 'De wet van de orkaan'). Maar El Lobo wilde per se terugkeren omdat zijn land niet ten goede is veranderd. Terwijl de drie mannen onder het genot van een drankje beginnen te praten beleeft Djinn een heel vreemd moment. Voor de loopplank verschijnt een blonde vrouw die in het gezelschap is van een norse man. Ze wil meevaren met de Cormoran naar Guacapo. En hoewel Djinn haar probeert duidelijk te maken dat dit schip geen passagiers meeneemt, komt ze toch aan boord. En de nors uitziende man blijkt gewapend te zijn. Hij dwingt Djinn weg te varen en zo wordt de Cormoran gekaapt. Het nieuws dat het schip de haven verlaat bereikt al snel Bernard Prince en zijn beide vrienden. Er wordt dan ook direct contact gezocht met de brug van de Cormoran. En dan is het duidelijk. Nu nog een plan om het schip en Djinn terug te vinden. Dit is al een opgave. Maar wat de drie mannen niet beseffen is dat er nog veel meer problemen aankomen. In de hoedanigheid van een oude vijand die nog een openstaande rekening heeft met Bernard Prince en zijn kompanen.

Met het in 2010 verschenen verhaal 'Onheil op de rivier' (Menace sur le fleuve) is het tekenwerk weer in handen van Hermann. Ook nu zitten er weer een groot aantal jaren tussen dit album en het vorige. Hopelijk betekent het verschijnen van dit deel toch de definitieve doorstart van deze reeks. De stijl van tekenen van Hermann heeft in de loop der jaren natuurlijk wel een ontwikkeling doorgemaakt. Maar niet zodanig dat de sfeer van de reeks anders is geworden. Wel is te zien dat hij ervoor heeft gekozen om de hoofdpersonages te laten verouderen. Iets wat de echtheid voor het scenario zeker ten goede komt. Zo is Djinn niet langer die magere sping-in-het-veld die hij was, maar begint hij een stevige kerel te worden. De inkleuring door Hermann is wel heel anders dan vroeger. Veel meer dan vroeger maken de kleuren en de effecten tussen licht en donker deel uit van het palet dat door deze geweldige tekenaar wordt gehanteerd. En het gevolg mag er zijn. Voor het scenario, dat uitstekend is, wordt getekend door Yes H. Dit is de zoon van Hermann. Yves Huppen werd op 17 maart 1967 in Brussel geboren. Als zoon van zijn vader begon hij met tekenen. In 1995 verscheen het album 'Le Secret des Hommes-Chiens' bij Dupuis waarvoor hij het penseel hanteerde. Hierna legde hij zich toe op het schrijven van scenario's. Zo schreef onder meer 'Rodrigo' en 'Manhattan Beach 1957'. Samen met zijn vader heeft hij Bernard Prince in volle glorie laten terugkeren. Hopelijk voor een lange tijd.